บทที่ 47 บทที่ 46 ฝันสุดท้าย

บทที่ 46 ฝันสุดท้าย

“ชอบที่นี่หรือเปล่า…” ณัฐนารีหันไปตามเสียงที่ดังขึ้นด้านหลัง เธอส่งยิ้มให้กับคนถามแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรออกไป หญิงสาวกระชับผ้าคลุมไหล่เพราะอากาศช่วงสามทุ่มที่เชียงรายนับว่าเย็นจัดเลยทีเดียว

“พรุ่งนี้ฉันจะไปส่งเธอที่สนามบินแต่เช้า” ปริญเดินเข้ามาซ้อนหลังเธอ และเท้าแขนทั้งสองข้างไปบนข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ