บทนำ
บท 1
บทนำ
“ลีถ้าฉันรับงานช่วงสามทุ่มวันนี้แกจะเฟิมหรือเปล่า?” ณัฐนารีหันซ้ายไปมอง ฟีน ผู้จัดการส่วนตัวที่เป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอ
“แกรับงานให้ฉันตั้งแต่เช้ายันหกโมงเย็น สามทุ่มแกคิดจะแทรกคิวมาอีกเหรอ อยากให้ฉันตายคากองหรือไง?” หญิงสาวเจ้าของเรือนร่างสะโอดสะองบอกเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ
“สองแสนห้า ไม่เกินสองชั่วโมง” นับว่าเป็นเรตราคาที่ไม่เลว ณัฐนารีหยิบมาร์กแผ่นในตู้เย็นมาแกะออก ก่อนจะโป๊ะไปบนใบหน้าและเดินไปทิ้งตัวลงบนเก้าอี้นวดไฟฟ้า
“งานอะไร?” หญิงสาวถามพร้อมกับดวงตาที่หลับลง เพิ่งถึงที่พักไม่ได้ถึงหนึ่งชั่วโมงดูท่าคงต้องออกไปอีกรอบแล้ว
“งานวันเกิด แค่แกไปเดินในนั่งร่วมงาน สักชั่วโมงก็กลับ” เสียงฝีเท้าเบา ๆ เดินเข้ามาใกล้
“คิดซะว่าไปเที่ยวก็ได้ พรุ่งนี้ก็ได้พักผ่อนแล้ว” นางร้ายสาวแค่นยิ้มก่อนจะลืมตามองเพื่อนสนิท
“ไม่ได้เล่นละครที่ฟิตติ้งไปแล้วนั่นไม่ได้เรียกว่าพักผ่อน นั่นเรียกว่าสกัดดาวรุ่ง” เธอบิดมือออกจากการจับกุม หันหน้าไปทางอื่น นึกขุ่นเคืองที่ผู้จัดการส่วนตัวไม่สู้เพื่อให้ได้บทนั้นมา
“ฉันจะหางานอีเวนต์ให้แกเอง เอาให้ลงหน้าหนึ่งไม่เว้นวันเลย ถึงไม่ได้ละครเรื่องนั้นแกก็ไม่ต้องเสียใจ แกเล่นไปก็โดนคนเหยียดหยามเอา เงินค่าตัวหักเราไม่เหลือแบบนั้น แกเล่นก็เหมือนเล่นฟรี” เพื่อนสนิทที่รับบทผู้จัดการส่วนตัว บอกเธอแบบนั้นทำให้ณัฐนารีหันไปมองหน้า
“แกคิดว่าฉันสนใจเงินค่าตัวหรือไง ฉันต้องการเล่นละครเรื่องนั้น” มือบางกุมมือเธอ และบีบเหมือนจะให้เธอใจเย็น
ทั้งที่ผู้กำกับโทรสายตรงมาหาเธอเองว่าต้องการให้ ณัฐนารี รับบทเป็นนางร้ายในละครเรื่องนี้ ทุกอย่างมันโอเคจนถึงวันฟิตติ้ง เธอถ่ายงานไปครึ่งวันแล้ว ร่วมกับพระเอก พระรองและคนอื่น ๆ ที่เข้าร่วมแสดงในละครเรื่องนั้น
ทุกอย่างดูจะผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ยกเว้นนางเอกของเราที่ยังมาไม่ถึงเพราะกลับจากต่างจังหวัด จนตอนบ่ายทุกคนก็ได้รับข่าวร้าย อิงดาว หรือ น้องอิง นางเอกของเรื่องประสบอุบัติเหตุแขนหัก แล้วแขนหักจะมาเป็นนางเอกยังไงจะเปิดกล้องอยู่แล้ว
ในตอนนั้นสถานการณ์ในกองเริ่มตึงเครียด ถ้าไม่ใช่อิงดาวแล้วจะใครในตอนนี้…ณัฐนารีรู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนที่นั่งอยู่ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บ เมื่อต้องเปลี่ยนตัวนางเอกกะทันหัน ผู้กำกับก็เรียกเธอไปคุย คุยเป็นการส่วนตัว!
นางเอกคนต่อไปที่ได้รับเลือกจากสปอนเซอร์ในเรื่องนี้คือ คชามาศ หรือ น้องมาศ ในตอนที่ได้ยินชื่อนั้นณัฐนารีตัวชาวาบ แต่ก็ยังเก็บความไม่พอใจไว้ภายใต้สีหน้าเรียบสวยของเธอ หวยมันก็มาออกที่เธอ!
‘พี่ต้องขอโทษน้องลีด้วย…พี่จะจัดการค่าเสียเวลาให้นะ’
‘พี่ดุลก็รู้ว่าทุกครั้งลีไม่ได้เป็นคนหาเรื่อง…ครั้งที่แล้วลีโดนตบปากแตกเพราะเขาผิดคิว’
‘พี่เข้าใจ คนเบื้องหลังเข้าใจหมด แต่ลี...พี่ทุ่มสุดตัวเพื่อละครเรื่องนี้ พี่ยอมควักเนื้อจ่ายค่าเสียเวลาให้เรา ลีรับไว้เถอะและพี่จะชดให้เป็นบทเรื่องอื่น’
ผู้กำกับบอกเธอเพียงแค่นั้น และทิ้งขว้างเธอไว้อยู่ในห้องแต่งตัว ณัฐนารีกอบกู้เศษหน้าออกมาจากกองละคร และตรงกลับบ้านมาทันที เพียงไม่กี่นาทีที่เทรน ‘นางร้ายมาเฟีย’ ก็ทยานขึ้นอันดับหนึ่งของทวิตเตอร์
สุกงอม : คิดไว้อยู่แล้วว่านังนี่มันจะต้องเล่นแง่ ที่น้องอ.เป็นแบบนั้นไม่ใช่ว่ามันให้ลูกน้องพ่อมันมาเล่นงานเพื่อจะเป็นนางเอกหรือไง
นางสาวแสนสวย : แฟนละครนิยายเรื่องนี้ พอเอาทำละครไม่อยากให้น้องล.ร้ายเป็นนางเลย กลัวจะร้ายเกินตามนิสัยนาง : (
หนูจี้ดจายยย ตอบกลับ @สุกงอม : เรื่องจริงใช่ไหมที่พ่อนางเปิดบ่อนที่ต่างประเทศ แต่นาฬิกานางเรือนละสิบล้าน!
ไม่แสดงชื่อหรอก : นางอาจจะอยากเป็นนางเอกก็ได้นะ แต่นางดังเร็วจริงเล่นมาปีหนึ่งดังระเบิดเลย ต่างประเทศแฟนนางเพียบ นางก่เราว่า เก่งทุกเรื่อง
หนูจี้ดจายยย ตอบกลับ @ไม่แสดงชื่อหรอก : ก็อิทธิพลพ่อนางไง ส่วนเรื่องพ่อน่าจะจริง อยู่ ๆ นางเดินเข้ามาในวงการได้ไง และก็ได้เป็นนางร้ายเบอร์หนึ่งถีบหัวรุ่นพี่ประจำช่องประเด็น
หมายเลขที่ท่านเรียก : นางเอาตัวเข้าแลก
xxxxx2 : นางปลอมตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า
ปุยฝ้าย : นางร้ายจะตายใคร ๆ ก็พูด ช่างหน้า ช่างผม ยี้ไปหมด ไม่งั้นนางจะเรื่องเยอะมีช่างส่วนตัวทำไม
นางร้ายอย่างเธอ…จะไปเป็นนางเอกที่โดนใครกระทำได้ยังไง?
นางร้าย ก็ต้องร้ายโดนสันดานอยู่แล้ว ไม่งั้นจะเล่นดีขนาดนั้นได้ไง?
เพราะโลกทุกวันนี้มันเป็นแบบนี้ แถมข่าวของเธอแต่ละวันก็ไม่มีดี ใครมองเธอดีนั่นสิแปลก...
มาแล้วนะคะ น้องลีไม่ต้องห่วงค่ะ หนูโทรฟ้องพ่อหนูเลยจ้าาา
เดี๋ยวพ่อหนูก็เดินสี่ขา เอ๊ยยย เดินสองขามาหาเองจ้าาา ฮรี่ๆๆๆ
แม่ ๆ เทียนฝากพ่อน้องลีด้วยนะค้าาาาาา
บทล่าสุด
#86 บทที่ 86 ตอนพิเศษ รักร้ายเพียงคุณ
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#85 บทที่ 85 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#84 บทที่ 84 บทที่ 84 ความสุขที่แท้จริง
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#83 บทที่ 83 บทที่ 83 ทุกคนล้วนเคยทำผิด
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#82 บทที่ 82 บทที่ 82 เริ่มต้นใหม่กันแล้ว...ได้แล้ว
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#81 บทที่ 81 บทที่ 81 ก่อนที่เรื่องค้างคาจะจบ
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#80 บทที่ 80 บทที่ 80 หนูกับพี่...NC++
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#79 บทที่ 79 บทที่ 78 บทสัมภาษณ์คุณพ่อ
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#78 บทที่ 78 บทที่ 77 งานจริง
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#77 บทที่ 77 บทที่ 76 คนรอมันท้อ
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง













