บทที่ 77 บทที่ 76 คนรอมันท้อ

บทที่ 76 คนรอมันท้อ

ณัฐนารีเข้าใจในสิ่งที่เขาพูดทั้งหมด แต่จะให้เธอยอมรับและให้อภัยเขามันก็ไม่ได้ง่ายดายเช่นนั้น หญิงสาวก้มหน้าลงทั้งที่ยังฝังตัวอยู่ในอ้อมกอดเขา เหมือนว่าเราทั้งคู่ต่างคนต่างให้เวลากับตัวเองได้ตัดสินใจ

“เราไม่เคยรักกันปริญ…แม้แต่ความรู้สึกดี ๆ เรายังไม่มีให้กันเลย” เธอไม่ได้ตัดพ้อเ...