บทที่ 13 หมาที่ถูกทิ้ง

"..." เธอยังคงนิ่งแล้วแล้วจ้องมองผมแบบนั้นแม้ดวงแก้มจะแดงระเรื่อแต่แววตาของเธอมันกลับดูโกรธผมมากจริง ๆ

เวร ไอ้เอซ

"เป็นอะไร" ผมถามเสียงสั่นเพราะทำอะไรไม่ถูก ไอ้ฉิบหายเอ้ย!

"..พี่แม่ง...โคตรใจร้ายเลยรู้ปะ" น้ำเสียงสั่นคลอนติดสะอื้นเอ้ยขึ้นหลังจากที่เธอเงียบมานาน

"..." ใจผมกระตุกวูบทันทีที่ได้ยินเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ