บทนำ
"..." ผมปล่อยมือเธอแล้วนิ่งเงียบฟังเสียงเธอโวยวายอยู่แบบนั้นอย่างจำนน
เจ็บฉิบหาย...ทำไงดีวะ...ทำยังไง
"อย่ามาหึง เราไม่ได้เป็นอะไรกัน หรือพี่จะแพ้ไอ้กฎนั่นที่พี่ตั้ง?"
"..." ผมยังคงเงียบไม่กล้าโต้ตอบอะไรที่มันจะไปเป็นเชื่อเพลิงให้เธอโกรธไปมากกว่านี้
ปกติผมไม่ยอมใคร แต่วันนี้...ถ้าผมยังคงคิดแต่จะเอาชนะ กีต้าร์จะหายจากผมไปแบบที่ไอ้เพื่อนผมมันสุมหัวด่าแน่
"พอแล้ว..ต้าร์พอกับพี่แล้ว ต้าร์เหนื่อย เข้าใจไหม!?"
บท 1
6 ปีที่แล้ว
"จะบ้าปะ จะให้ต้าร์ไปเป็นแฟนพี่? หัวกระแทกส้วมมาหรือไงฮะไอ้พี่แว่น"
"ก็แค่ปลอม ๆ ไหม กูไม่ได้จะเอามึงไปเป็นคนใช้สักหน่อย ค่าจ้างก็มีให้ แค่ตอบตกลงง่าย ๆ มันจะอะไรนักหนา บ้านมึงมีปัญหาเรื่องเงินอยู่ไม่ใช่เหรอ ยอม ๆ กูเถอะน่า"
"....แค่แฟนปลอม ๆ ใช่ไหม?"
"เออดิ แค่แฟนปลอม ๆ ไม่มีความรักเกี่ยวข้องอะ คบแป๊บเดียวเลิก กูแค่จะเอาไว้กันผู้หญิงของแม่แค่นั้น กูไม่อยากแต่งงานกับยัยนั่นของแม่ มึงก็รู้ดีว่าเพราะอะไร "
“ทำไมพี่ไม่บอกเหตุผลกับแม่พี่ไปตรง ๆ ล่ะ”
“หึ พูดไปเขาก็ไม่เชื่อ แม่ยัยนั่นสนิทกับแม่กู เขาไม่เคยรับฟังกู เพราะงั้นกูเลยมาขอให้มึงช่วยไง ถ้ามีมึงไปกันไว้ คุณน้าไม่กล้าเอาลูกตัวเองเข้ามาเป็นมือที่สามหรอก “
“เขาไม่รู้หรอว่าพวกพี่เคยคบกัน?”
“ไม่รู้แหละดีแล้ว ไม่งั้นคงโดนบีบคั้นกว่านี้ มึงก็แค่แสดงตบตา มึงจะได้ไม่ต้องไปทำงานพิเศษด้วย ค่าจ้างที่กูให้เยอะกว่าที่มึงทำที่คาเฟ่หลังเลิกเรียนทั้งเดือนอีก”
"...." เขาคงมองฉันเป็นเพียงเด็กที่ที่บ้านมีปัญหา แค่ใช้เงินฟาดหัวก็ยอมทำได้หมด
"เงียบทำไม"
"เปล๊า! ข้อเสนอดี ต้าร์ตกลงก็ได้ ไม่นานใช่ไหม"
"เออ ไม่นาน"
"มีกฎอะไรปะ"
"เหอะ ไม่มีอะ หรืออยากให้มี? เอาเป็นใครเผลอตกหลุมรักก่อนแพ้ไหมล่ะ? ได้นะ แต่กูคงไม่มีวันแพ้อะ ขอเหอะ กูไว้ใจมึงนะถึงเลือก เพราะมั่นใจว่ามึงไม่มีทางรักกู กูไม่อยากมีพันธะกับใคร กูอยากเป็นพี่น้องกับมึงแบบนี้มากกว่า"
พี่มันไม่แพ้...แต่ฉันแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่ม...
หากเขาสบายใจแบบนั้นฉันจะยอมก็ได้ ถึงอย่างไรก็คงทำหน้าที่ตรงนี้ไม่นาน
.
.
.
.
Guitar part
แป๊บเดียว? ไม่นานที่ว่าเท่ากับหกปี จนตอนนี้พี่มันอยู่ปีสี่ส่วนฉันขึ้นปีสอง โอเค้ แป๊บเดียวของเราไม่เท่ากันสินะ
แต่ในที่สุดวันที่ฉันจะหลุดพ้นจากการเป็นไม้กันหมาก็มาถึง!! วันนี้จะเป็นครั้งที่ 20 ของปีที่ฉันตัดสินใจจะบอกเลิกเพื่อยุติความสัมพันธ์เฮงซวยนี้สักที
"เลิกกันไปเลยไหมล่ะ " การบอกเลิกทั้งที่ยังรู้สึก ฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าเพราะอารมณ์พาไป หรือเพราะหมดหวังกับความสัมพันธ์นี้แล้วจริงๆ
"...ใจเย็นก่อนไหมต้าร์" คนตรงหน้าเอื้อมมาหมายจะคว้าข้อมือฉันแต่ฉันก็ไหวตัวทันรีบสะบัดหนีทันที
คนแบบพี่มันแม่งชอบทำตัวให้ระแวง แล้วมาบอกให้ไว้ใจ!
ความสัมพันธ์ของเราตลอด 6 ปีที่ผ่านมา นอกจากสถานะแฟนปลอม ที่ยังเหมือนเดิม ความสัมพันธ์ของเรากลับเหมือนจะก้าวข้ามเส้นนั้นไปแล้ว การกอดและจูบเริ่มเป็นเรื่องปกติในความสัมพันธ์ของเรา บางทีฉันก็คิดนะว่าพี่เขาก็ชอบฉันขึ้นมาแล้วเหมือนกันรึเปล่า แต่ทุกๆครั้งที่มีความคิดนี้โผล่มาพี่แกก็ชอบทำตัวให้ฉันรู้ว่าเป็นฉันที่คิดไปเองฝ่ายเดียวอยู่เสมอ
"เย็นเหี้ยไรพี่เอซ! ก็พี่ชอบให้ผู้หญิงมาอยู่ใกล้แล้วบอกว่าเป็นเพื่อนกันตลอด เห็นต้าร์หลอกง่ายมากเหรอ! และที่พี่ทิ้งต้าร์ให้อยู่คนเดียวในวันเกิด แล้วตัวเองไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่นพี่จะให้ต้าร์คิดยังไง!?" ฉันอุตส่าห์เตรียมใจว่าจะถามความรู้สึกของเขาอย่างจริงจังสักครั้ง แต่เขากลับไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่น
"ไอด้ามันแค่เพื่อนตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ เลย มันเพิ่งบินมาจากต่างประเทศ มันทะเลาะกับแฟน มันไม่มีใคร พี่เลยต้องไปรับ จะปล่อยให้มันไม่รู้อิโหน่อิเหน่หลงทางมันก็ไม่ใช่"
"เลิกกันเถอะ ไม่อยากทะเลาะแล้ว อ้อ!จริงสิ ต้าร์ไม่มีสิทธิ์จะบอกเลิกด้วยซ้ำ เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน! พี่ไปหาผู้หญิงคนใหม่มาแทนเถอะ ต้าร์ไม่เอาด้วยละ"
ก็เป็นแค่แฟนปลอม ๆ ไว้กันหมาให้เขาไหมวะ แล้วใช่ว่าแม่เขาจะชอบฉันซะด้วยสิ เรื่องระหว่างเราแม่งมีแต่คำว่าปลอมแล้วก็ปลอม สำหรับพี่เขาคงไม่มีอะไรเป็นความจริงสักอย่างนอกจากแสดงละครตบตาไปวัน ๆ ถึงหกปี
"กีต้าร์!ฟังกู-"
ฉันรีบปิดประตูใส่ร่างสูงตรงหน้าอย่างหมดความอดทน ในที่สุดก็หลุดพ้นวงโคจรแฟนปลอม ๆ ที่แม่งไม่มีทางจะเป็นตัวจริงได้เลย
ดีใจจัง
ดีใจจนน้ำตาแม่งไหลเลยว่ะ...ก็ไม่เข้าใจคนอื่นหรอกว่าทำไมเวลาเลิกกับแฟนต้องร้องไห้เสียใจ จนมาเจอกับตัวถึงเข้าใจว่าการเสียอะไรบางอย่างไปแม่งโหวงฉิบหาย
กีต้าร์พอแล้ว ต่อจากนี้...
ก็ปล่อยแม่งไปเหอะจะไปไหนก็ไปเลย!
ฉันทนมามากพอแล้ว ทั้งถูกรังควาญเรื่องผู้หญิง ทั้วเรื่องการไม่ให้เกียรติกัน แม้ฉันจะเป็นเพียงแฟนปลอม ๆ แต่การที่ในอดีตเขามักพาผู้หญิงมาทำเรื่องอย่างว่า เก็บรูปแฟนเก่า เมาแล้วเพ้อถึงแฟนเก่า และการคุยไปทั่วจนเกิดเรื่องทะเลาะวิวาทก็ทำให้ฉันเสียใจทุกครั้ง ต่อให้เป็นแค่คนถูกจ้างก็ไม่ได้อยากถูกมองว่าเป็นคนโง่ถูกสวมเขาจนเป็นควาย
เหอะ จะให้ฉันไว้ใจอะไรเขาได้ เขาแม่งทำตัวเป็นของฟรีขนาดนี้ ทั้งเห็นแก่ตัวและเอาแต่ใจ ตัวเองทำได้แต่ฉันทำไม่ได้
ไม่อยากรักแล้ว!พอกันทีกับผู้ชายเฮงซวย!
End Guitar part
บทล่าสุด
#34 บทที่ 34 ยอมโดนด่า
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#33 บทที่ 33 ทำร้องไห้
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#32 บทที่ 32 ลืมคนเก่า
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#31 บทที่ 31 ไม่ใช่เมีย
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#30 บทที่ 30 อะไรยังไง?
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#29 บทที่ 29 ยัยตัวดี
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#28 บทที่ 28 ไม่อยากหนีไปไหน
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#27 บทที่ 27 เอซผีเข้า
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#26 บทที่ 26 คำขอโทษ
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#25 บทที่ 25 เพียงแค่เอื้อม
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026
คุณอาจชอบ 😍
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย้ำรักเลขา NC-20
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."













