บทนำ
"..." ผมปล่อยมือเธอแล้วนิ่งเงียบฟังเสียงเธอโวยวายอยู่แบบนั้นอย่างจำนน
เจ็บฉิบหาย...ทำไงดีวะ...ทำยังไง
"อย่ามาหึง เราไม่ได้เป็นอะไรกัน หรือพี่จะแพ้ไอ้กฎนั่นที่พี่ตั้ง?"
"..." ผมยังคงเงียบไม่กล้าโต้ตอบอะไรที่มันจะไปเป็นเชื่อเพลิงให้เธอโกรธไปมากกว่านี้
ปกติผมไม่ยอมใคร แต่วันนี้...ถ้าผมยังคงคิดแต่จะเอาชนะ กีต้าร์จะหายจากผมไปแบบที่ไอ้เพื่อนผมมันสุมหัวด่าแน่
"พอแล้ว..ต้าร์พอกับพี่แล้ว ต้าร์เหนื่อย เข้าใจไหม!?"
บท 1
6 ปีที่แล้ว
"จะบ้าปะ จะให้ต้าร์ไปเป็นแฟนพี่? หัวกระแทกส้วมมาหรือไงฮะไอ้พี่แว่น"
"ก็แค่ปลอม ๆ ไหม กูไม่ได้จะเอามึงไปเป็นคนใช้สักหน่อย ค่าจ้างก็มีให้ แค่ตอบตกลงง่าย ๆ มันจะอะไรนักหนา บ้านมึงมีปัญหาเรื่องเงินอยู่ไม่ใช่เหรอ ยอม ๆ กูเถอะน่า"
"....แค่แฟนปลอม ๆ ใช่ไหม?"
"เออดิ แค่แฟนปลอม ๆ ไม่มีความรักเกี่ยวข้องอะ คบแป๊บเดียวเลิก กูแค่จะเอาไว้กันผู้หญิงของแม่แค่นั้น กูไม่อยากแต่งงานกับยัยนั่นของแม่ มึงก็รู้ดีว่าเพราะอะไร "
“ทำไมพี่ไม่บอกเหตุผลกับแม่พี่ไปตรง ๆ ล่ะ”
“หึ พูดไปเขาก็ไม่เชื่อ แม่ยัยนั่นสนิทกับแม่กู เขาไม่เคยรับฟังกู เพราะงั้นกูเลยมาขอให้มึงช่วยไง ถ้ามีมึงไปกันไว้ คุณน้าไม่กล้าเอาลูกตัวเองเข้ามาเป็นมือที่สามหรอก “
“เขาไม่รู้หรอว่าพวกพี่เคยคบกัน?”
“ไม่รู้แหละดีแล้ว ไม่งั้นคงโดนบีบคั้นกว่านี้ มึงก็แค่แสดงตบตา มึงจะได้ไม่ต้องไปทำงานพิเศษด้วย ค่าจ้างที่กูให้เยอะกว่าที่มึงทำที่คาเฟ่หลังเลิกเรียนทั้งเดือนอีก”
"...." เขาคงมองฉันเป็นเพียงเด็กที่ที่บ้านมีปัญหา แค่ใช้เงินฟาดหัวก็ยอมทำได้หมด
"เงียบทำไม"
"เปล๊า! ข้อเสนอดี ต้าร์ตกลงก็ได้ ไม่นานใช่ไหม"
"เออ ไม่นาน"
"มีกฎอะไรปะ"
"เหอะ ไม่มีอะ หรืออยากให้มี? เอาเป็นใครเผลอตกหลุมรักก่อนแพ้ไหมล่ะ? ได้นะ แต่กูคงไม่มีวันแพ้อะ ขอเหอะ กูไว้ใจมึงนะถึงเลือก เพราะมั่นใจว่ามึงไม่มีทางรักกู กูไม่อยากมีพันธะกับใคร กูอยากเป็นพี่น้องกับมึงแบบนี้มากกว่า"
พี่มันไม่แพ้...แต่ฉันแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่ม...
หากเขาสบายใจแบบนั้นฉันจะยอมก็ได้ ถึงอย่างไรก็คงทำหน้าที่ตรงนี้ไม่นาน
.
.
.
.
Guitar part
แป๊บเดียว? ไม่นานที่ว่าเท่ากับหกปี จนตอนนี้พี่มันอยู่ปีสี่ส่วนฉันขึ้นปีสอง โอเค้ แป๊บเดียวของเราไม่เท่ากันสินะ
แต่ในที่สุดวันที่ฉันจะหลุดพ้นจากการเป็นไม้กันหมาก็มาถึง!! วันนี้จะเป็นครั้งที่ 20 ของปีที่ฉันตัดสินใจจะบอกเลิกเพื่อยุติความสัมพันธ์เฮงซวยนี้สักที
"เลิกกันไปเลยไหมล่ะ " การบอกเลิกทั้งที่ยังรู้สึก ฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าเพราะอารมณ์พาไป หรือเพราะหมดหวังกับความสัมพันธ์นี้แล้วจริงๆ
"...ใจเย็นก่อนไหมต้าร์" คนตรงหน้าเอื้อมมาหมายจะคว้าข้อมือฉันแต่ฉันก็ไหวตัวทันรีบสะบัดหนีทันที
คนแบบพี่มันแม่งชอบทำตัวให้ระแวง แล้วมาบอกให้ไว้ใจ!
ความสัมพันธ์ของเราตลอด 6 ปีที่ผ่านมา นอกจากสถานะแฟนปลอม ที่ยังเหมือนเดิม ความสัมพันธ์ของเรากลับเหมือนจะก้าวข้ามเส้นนั้นไปแล้ว การกอดและจูบเริ่มเป็นเรื่องปกติในความสัมพันธ์ของเรา บางทีฉันก็คิดนะว่าพี่เขาก็ชอบฉันขึ้นมาแล้วเหมือนกันรึเปล่า แต่ทุกๆครั้งที่มีความคิดนี้โผล่มาพี่แกก็ชอบทำตัวให้ฉันรู้ว่าเป็นฉันที่คิดไปเองฝ่ายเดียวอยู่เสมอ
"เย็นเหี้ยไรพี่เอซ! ก็พี่ชอบให้ผู้หญิงมาอยู่ใกล้แล้วบอกว่าเป็นเพื่อนกันตลอด เห็นต้าร์หลอกง่ายมากเหรอ! และที่พี่ทิ้งต้าร์ให้อยู่คนเดียวในวันเกิด แล้วตัวเองไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่นพี่จะให้ต้าร์คิดยังไง!?" ฉันอุตส่าห์เตรียมใจว่าจะถามความรู้สึกของเขาอย่างจริงจังสักครั้ง แต่เขากลับไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่น
"ไอด้ามันแค่เพื่อนตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ เลย มันเพิ่งบินมาจากต่างประเทศ มันทะเลาะกับแฟน มันไม่มีใคร พี่เลยต้องไปรับ จะปล่อยให้มันไม่รู้อิโหน่อิเหน่หลงทางมันก็ไม่ใช่"
"เลิกกันเถอะ ไม่อยากทะเลาะแล้ว อ้อ!จริงสิ ต้าร์ไม่มีสิทธิ์จะบอกเลิกด้วยซ้ำ เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน! พี่ไปหาผู้หญิงคนใหม่มาแทนเถอะ ต้าร์ไม่เอาด้วยละ"
ก็เป็นแค่แฟนปลอม ๆ ไว้กันหมาให้เขาไหมวะ แล้วใช่ว่าแม่เขาจะชอบฉันซะด้วยสิ เรื่องระหว่างเราแม่งมีแต่คำว่าปลอมแล้วก็ปลอม สำหรับพี่เขาคงไม่มีอะไรเป็นความจริงสักอย่างนอกจากแสดงละครตบตาไปวัน ๆ ถึงหกปี
"กีต้าร์!ฟังกู-"
ฉันรีบปิดประตูใส่ร่างสูงตรงหน้าอย่างหมดความอดทน ในที่สุดก็หลุดพ้นวงโคจรแฟนปลอม ๆ ที่แม่งไม่มีทางจะเป็นตัวจริงได้เลย
ดีใจจัง
ดีใจจนน้ำตาแม่งไหลเลยว่ะ...ก็ไม่เข้าใจคนอื่นหรอกว่าทำไมเวลาเลิกกับแฟนต้องร้องไห้เสียใจ จนมาเจอกับตัวถึงเข้าใจว่าการเสียอะไรบางอย่างไปแม่งโหวงฉิบหาย
กีต้าร์พอแล้ว ต่อจากนี้...
ก็ปล่อยแม่งไปเหอะจะไปไหนก็ไปเลย!
ฉันทนมามากพอแล้ว ทั้งถูกรังควาญเรื่องผู้หญิง ทั้วเรื่องการไม่ให้เกียรติกัน แม้ฉันจะเป็นเพียงแฟนปลอม ๆ แต่การที่ในอดีตเขามักพาผู้หญิงมาทำเรื่องอย่างว่า เก็บรูปแฟนเก่า เมาแล้วเพ้อถึงแฟนเก่า และการคุยไปทั่วจนเกิดเรื่องทะเลาะวิวาทก็ทำให้ฉันเสียใจทุกครั้ง ต่อให้เป็นแค่คนถูกจ้างก็ไม่ได้อยากถูกมองว่าเป็นคนโง่ถูกสวมเขาจนเป็นควาย
เหอะ จะให้ฉันไว้ใจอะไรเขาได้ เขาแม่งทำตัวเป็นของฟรีขนาดนี้ ทั้งเห็นแก่ตัวและเอาแต่ใจ ตัวเองทำได้แต่ฉันทำไม่ได้
ไม่อยากรักแล้ว!พอกันทีกับผู้ชายเฮงซวย!
End Guitar part
บทล่าสุด
#126 บทที่ 126 ความจอมปลอมถึงจุด The end
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#125 บทที่ 125 ของขวัญที่ดีที่สุด
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#124 บทที่ 124 กลับมาหา
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#123 บทที่ 123 รักทางไกลไม่ไหวหวั่น
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#122 บทที่ 122 ยังไม่ได้กลับง่าย ๆ
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#121 บทที่ 121 ตัวห่างใจไม่ห่าง
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#120 บทที่ 120 เจอพ่อแม่อย่างเป็นทางการ
อัปเดตล่าสุด: 7/29/2026#119 บทที่ 119 กลับมาหา
อัปเดตล่าสุด: 7/29/2026#118 บทที่ 118 กลับไทยไปหารัก
อัปเดตล่าสุด: 7/29/2026#117 บทที่ 117 เคลียร์ใจ
อัปเดตล่าสุด: 7/29/2026
คุณอาจชอบ 😍
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
หัวใจสิงห์ (Only you)
เรื่องราวของพวกเขาเริ่มต้นขึ้นจาก สาวน้อยวัย 22 ปี อย่างเกวลิน แอบรักพี่ชายฝั่งตรงข้ามบ้านอายุ 27 ปี อย่างสิงห์ มา 7 ปี ความรู้สึกของเธอชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ จนตอนนี้เธอรู้สึกว่าจากชอบและชื่นชม แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกรักไปเสียแล้ว อยากเจอหน้าเขาทุกวัน ถึงชายหนุ่มที่เธอชอบจะดูภายนอกเย็นชาไปสักหน่อย ทว่าเวลาที่อยู่ใกล้เขาเธอกับรู้สึกอบอุ่นหัวใจทุกครั้ง เมื่อไหร่ที่เธอเจอปัญหา เธอจะมองเห็นเขาอยู่ตรงนั้นเสมอ ทว่าวันหนึ่งกลับต้องห่างกัน สุดท้ายระยะทางก็ทำให้ทั้งสองคนต้องเลิกลา เมื่อกลับมาเจอกันอีกครั้ง สายตาที่เธอมองเขานั้นไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ทั้งไร้เยื่อใย และห่างเหิน มาเอาใจช่วยความรักของเขาและเธอไปด้วยกันนะคะ
#เรื่องนี้ไม่มีนอกกายนอกใจนะคะ
สัญญารักภรรยาไร้หัวใจ
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย













