บทที่ 15 เด็กดื้อ

ผมยังขับรถไปที่มหาลัยคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ พรางตัวแอบมองเธอนิดหน่อย ก็เห็นว่ายัยกีต้าร์นั้นยังคงยิ้มแย้มหัวเราะร่าเริงมีความสุขดี

ยัยนี่ดื้อกว่าใคร ทั้งแสบ ทั้งเจ้าแผนการ ผมรู้จักเธอมาตั้งหลายปีมีหรือที่จะตามเธอไม่ทัน ตอนนี้สติเริ่มกลับมาครบแล้วก็พอเข้าใจได้และประติดประต่อทุกอย่างได้ว่า...มันคือแผนก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ