บทที่ 24 รักที่ฝังใจ

"พี่ไวน์...พี่ไวน์จริง ๆ ใช่ไหม" เสียงของฉันเหมือนมันหายไปชั่วขณะ ฉันเอ่ยเรียกคนตรงหน้าอย่างแผ่วเบา น้ำตาแห่งความดีใจมันล้นเอ่อทันทีที่ได้เห็นหน้าพี่สาวเพียงคนเดียวที่หายไปของฉัน

ทั้งตกใจ ทั้งดีใจ จนมันคิดอะไรไม่ทันไปหมด ฉันมั่นใจว่าคนตรงหน้าคือพี่สาวฉันที่หายไปแน่ ๆ มันไม่มีทางที่จะมีคนหน้าเหมือนไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ