บทที่ 3 ลงเอยรัก EP.3
วันต่อมา
วันนี้ฉันว่าจะไปผ่อนคลายด้วยการว่ายนำ้ เลนทักข้อความมาหาฉันตั้งแต่เช้าชวนไปว่ายนำ้เล่นกัน ซึ่งฉันตกลงเพราะไม่มีอะไรทำอยู่พอดี คุณพ่อกับคุณแม่ท่านพากันไปล่องเรือชมเกาะกับลูกเขยและลูกสาวพร้อมหลาน ๆ ทิ้งให้ฉันกับเลนนอนจมที่นอนนุ่มไม่รู้เรื่องอะไรเลย
ก๊อก ๆ
"พี่ลิลินเสร็จยัง"
"เสร็จแล้ว ๆ " แกรก!
"โอ้โห ใส่ชุดนี้จริงดิ" เลนดูไม่พอใจในชุดฉันเอามาก ๆ กอดอกหน้าเข้มเลย
"ไปว่ายนำ้ก็ต้องใส่ชุดว่ายนำ้สิ พี่ใส่ชุดนี้แหละเป็นไงสวยไหม" ชุดว่ายน้ำทูพีชสีขาวของฉันพึ่งซื้อมายังไม่เคยใส่เลยสักครั้ง ไม่คิดเลยว่าสีขาวฉันจะใส่แล้วดูดีขนาดนี้
"มันโป๊ไปไหมพี่ลิลินเปลี่ยนเถอะ เลนขอ"
"ไม่ล่ะ ทีเลนยังชอบมองผู้หญิงใส่ชุดแบบนี้เลย"
"แต่พี่ลิลินคือพี่สาวเลนนะ"
"น่า...นานนานทีพี่จะใส่นะ ให้พี่ได้โชว์หุ่นหน่อยเผื่อมีหนุ่มมาจีบเลนจะได้เลิกล้อพี่ว่าพี่ขึ้นคานสักทีไง" ทีอย่างนี้ทำหวงพี่สาว ทั้งที่ก่อนหน้านี้ปากพูดว่าฉันขึ้นคาน ไม่มีแฟน ไม่มีคนมาจีบอย่างนั้นอย่างนี้ หมาน้อยของฉันขี้น้อยใจขี้หวงเสียจริง
"เฮอะ! ใครมายุ่งมาจีบพี่เลนจะจัดการให้หมดเลย พี่สาวเลนเลนทำงานเลี้ยงเองได้" อยากจะเอาคำพูดในอดีตขึ้นมาเปิดย้อนให้ฟังเสียจริง ๆ
"ทำไมอ่ะไม่ดีแล้วไง ทีนี้พี่จะได้มีคนพาเที่ยวด้วยนะ" หลัง ๆ มานี้ฉันชวนเลนไปเที่ยวทีไร เลนปฏิเสธว่าติดธุระตลอดหลายครั้งมาก จนบางทีฉันไม่ชวนเลนไปเพราะรู้ว่ายังไงเลนคงไม่ว่าง แล้วทีนี้จะมาน้อยใจอะไร ทั้งที่ฉันเป็นคนชวนและถูกปฏิเสธนับครั้งไม่ถ้วนเลยด้วยซ้ำ
"พี่ไปบอกให้คุณพ่อสั่งงานเลนน้อย ๆ สิ เลนจะได้มีเวลาพาพี่ลิลินไปเที่ยว"
"อนาคตของแกนะเลน"
"แต่งานเยอะมาก ๆ เลยนะพี่ลิลิน"
"นั่นแหละ อย่างน้อยแกควรดีใจนะเลนว่าคุณพ่อคุณแม่ยังมีงานให้ทำเลี้ยงชีวิตต่อ"
"โธ่! คุณพ่อให้ฝึกงานขนาดนี้แล้วถ้าเลนได้ทำจริงจะขนาดไหนอย่างนี้เลนจะมีเวลาไปหาน้องสะใภ้ให้พี่ลลินกับพี่ลิลินได้ไงกัน"
"เอาน่า...หรือเลนอยากขึ้นคานเป็นเพื่อนพี่ล่ะ"
"ไม่ล่ะ ๆ ไปสระว่ายนำ้กันดีกว่า"
เลนตัดบทด้วยการพากันเดินถือกระเป๋ามากันคนละใบ ด้านในใส่ชุดคลุมเอาไว้สำหรับตอนขึ้นจากสระนำ้เพื่อกลับห้องพัก เราสองคนพากันมาทานอาหารเช้าเพิ่มพลังกันก่อนแล้วถึงจะค่อยไปที่สระน้ำ ตอนนี้ไม่ค่อยมีคนโชคดีมาก ๆ แดดไม่ค่อยร้อนด้วยบรรยากาศยังดีมากอีกต่างหาก
"เลนดูดิสาว ๆ มองแกเต็มเลยน้อง" ฉันใช้ศอกกระแซะสีข้างเลนให้ดูสาว ๆ ฝั่งตรงข้ามใส่บิกินี่ทูพีชแบบฉันแต่ดูหน้าอกหน้าใจแทบล้นออกมาแล้ว ฝั่งนั้นกำลังส่งสายตาให้น้องชายฉันไม่หยุด
"ฮ่า ๆ ช่วยไม่ได้สงสัยความหล่อเลนมันจะแผดจ้าไปเข้าตาเขาเข้าน่ะ"
"ไม่ค่อยหลงตัวเองเลยเนอะ"
"เลนหล่อจริงนิ พี่ลิลินก็เหมือนกันสเน่ห์แรงเหลือเกินนะ" พูดไปเรื่อยอีกแล้ว สระนำ้นี้มีแต่คนมีคู่มาแล้วส่วนมากยังเป็นผู้หญิงอีกต่างหาก เลนพูดแบบนี้แล้วถ้าภรรยาใครเขาเกิดได้ยินเข้าไม่ชอบหน้าฉันแล้วเกิดมาตบฉันกดนำ้จะทำยังไงกันล่ะ
"เขามากับเมียเลนอย่าบ้า" ฉันกระซิบบอกเลย พร้อมกับทาครีมกันแดดสูตรพี่ลลิน พี่สาวของฉันที่ดูแลธุรกิจเครื่องสำอางของคุณแม่ต่อในตอนนี้
"พี่มองแล้วเหรอว่าเขามากับเมีย เลนว่าเขาไม่น่าเป็นชายรักชายนะ แล้วมากันแบบนั้นเหมือนบอดี้การ์ดคุ้มกันมากกว่า" เลนยังคงไม่หยุดพูดและมองเลยข้ามหัวฉันไปแสดงว่าคนที่เลนหมายถึงต้องอยู่ทางด้านหลังฉันแน่นอน
"เฮ้อ~ ทาครีมกันแดดเถอะเลนจะได้ลงเล่นน้ำกัน"
"พี่ลิลินไม่ดูหน่อยเหรอ เขาดูดีมากเลยนะขนาดสาว ๆ ฝั่งนั้นยังตาค้างอ่ะพี่ดูดิเดี๋ยวจะหาว่าเลนโกหก" ต้องดูดีมากขนาดไหนกัน ถึงขนาดทำให้เลนน้องชายผู้หลงตัวเองของฉันเอ่ยปากชมได้เนี่ย
"ปล่อยเถอะ พี่ไปลงสระนำ้แล้วนะ"
"เฮ้ย! รอด้วยดิพี่ลิลิน"
ฉันไม่สนใจเลน เดินมาตรงบันไดสำหรับลงสระนำ้ใส แล้วค่อย ๆ เดินลงไปว่ายวนเล่นอย่างสนุก คงเป็นอีกสถานที่นึงสำหรับคนชอบเล่นนำ้เลยล่ะ และฉันยกให้บนเรือสำราญเป็นสถานที่ว่ายนำ้ที่ดีที่สุดที่ฉันเคยเจอมาเลย เพราะบรรยากาศสองข้างเรือนั้นราวกับทำให้เรารู้สึกเหมือนว่ายวนเล่นอยู่ในทะเลเลยล่ะ
"พี่ลิลินว่ายท่าอะไรเนี่ย" ฉันว่ายวนไม่ได้ว่ายท่าสากลเหมือนที่เคยเรียน ลอยหัวดุ๊ก ๆ คล้ายมะพร้าวลอยอยู่ในนำ้อย่างมีความสุขจนเลนขำออกมา
"ทำไม! แล้วแกจะแอ็กอะไรขนาดนั้นอะเลน สาว ๆ เขาไม่มองแล้วน้อง"
"ก็ไอ้หนุ่มนั่นมาอ่ะ แย่งสายตาสาวไปหมดเลย" เลนว่าอย่างหงุดหงิด
"เฮ้อ~ พี่ไปว่ายตรงโน้นนะ"
"โอเค เลนไปซื้อนำ้เตรียมไว้ก่อนเดี๋ยวว่ายตามไป"
"โอเค พี่เอานำ้ส้มนะ"
"ครับ พี่สาว" ฉันมองเลนเดินกันหลังไปซื้อนำ้มาเตรียมไว้รอ ส่วนฉันว่ายนำ้ไปทางอื่นดีกว่าอยู่ตรงนี้คนเริ่มเยอะแล้ว
"ไม่คิดจะทักทายกันหน่อยรึไงหืม" เสียงใครสักคนเอ่ยขึ้นเมื่อฉันว่ายวนไปวนมาจนมาถึงจุดที่คนเริ่มน้อย มีเพียงแค่ฉันกับเขาอยู่ด้วยกันตรงนี้
"คะ คุณหมายถึงฉันเหรอ"
"ไม่คิดว่ากระต่ายน้อยจะแปลงร่างเป็นเงือกได้ด้วย" คุณเขาพูดไปก็อมยิ้มไป ท่าว่ายนำ้ของฉันดูตลกขนาดนั้นเลยเหรอ
"คุณจำฉันได้ไงคะ วันนั้นเราใส่หน้ากากนิ" ทว่าคำพูดของคุณเขากลับสร้างความแปลกใจให้ฉันไม่น้อยเลย คำว่า 'กระต่ายน้อย' ฉันได้ยินเมื่อวันงานเต้นรำนี่นา
"ฉันแค่เดาเอาน่ะ เห็นเธอติดกิ๊บบนหัวตัวกระต่ายน้อยไม่น้อยคิดว่าจะเป็นเธอจริง ๆ " ตกใจหมดเลยนึกว่าคุณเขาจำฉันได้ ที่ไหนได้แค่เดา ๆ แล้วดันตรงกันต่างหาก
"อ่อค่ะ"
"เธอสนใจว่ายนำ้ด้วยกันไหม"
"เอ่อ...ฉันไม่ว่างค่ะ ฉันมีคนมาว่ายเป็นเพื่อนแล้วค่ะ"
"หึหึ เธอยังคงดื้อเหมือนเดิมเลยนะ"
"ฉันดื้อตรงไหนคะ ฉันแค่ปฏิเสธคุณเท่านั้นเองนะ"
"ถ้าอย่างนั้น ฉันคงต้องใช้ข้อตกลงแล้วล่ะ"
ข้อตกลง...อย่าบอกว่าคุณเขาคือ คนที่ฉันแพ้ไพ่เมื่อวานนี้น่ะ คงจะใช่จริง ๆ ด้วยที่มือคุณเขาใส่แหวนวงที่ฉันจำได้ เมื่อวานนี้ฉันแทบไม่ได้มองหน้าคุณเขาเลยเพราะมัวแต่จดจ่ออยู่กับไพ่ที่กำลังหงายขึ้น แล้ววันนี้คุณเขายังใส่หมวกใส่แว่นอีกต่างหากใครจะไปจำได้กัน ฉันยิ่งความจำปลาทองมีสมองเป็นวุ้นอยู่ด้วย ซวยแล้วเรา...
"เธอกลัวเหรอ กระต่ายน้อย"
"ไม่นะคะ"
"หรือว่าเธอหนาวกัน ถึงได้ตัวสั่นมากขนาดนี้" คุณเขาไม่พูดเปล่าแต่กลับโอบไหล่ฉันเข้ามาพร้อมกับลูบเบา ๆ
"เลนทำไมช้าจังเนี่ย" ฉันพยายามดิ้นหนีและบ่นพึมพำเบา ๆ เลนหายไปไหน ว่ายนำ้ไปซื้อนำ้เกาะข้าง ๆ หรือไงกันทำไมถึงได้ช้ามากขนาดนี้
"เลนคือใคร" แต่เหมือนว่าหูของคนที่กำลังโอบฉันจะดีเกินไป จนคุณเขาได้ยินสิ่งที่ฉันพึมพำออกมาจนได้
"เขาคือคนที่นัดฉันมาว่ายนำ้ค่ะ คุณช่วยปล่อยฉันด้วยถ้า..."
"เขามาเห็นกลัวเขาจะมองไม่ดี นี่คือสิ่งที่เธอกำลังจะพูดใช่ไหม"
"ค่ะ"
"ทำไมเธอถึงได้น่ารักมากขนาดนี้กันนะ กระต่ายน้อยไม่ต้องกลัวฉันสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเธอ ฉันจะทะนุถนอมเธอให้ดีที่สุดเลย" ครั้งนี้เป็นคุณเขาที่กระซิบพูดลงที่ข้างหูของฉัน
"คุณกำลังทำหนูกลัว" ความกลัวเกิดขึ้นมาในใจของฉันมากกว่าอาการเขินอายกับคำพูดเหล่านั้นที่ถูกพูดออกมาจากปากคุณเขา ฉันรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
"เพราะเธอเป็นอย่างนี้ไง ฉันถึงไม่กล้าตัดสินใจเสียที หึหึ...ไปว่ายนำ้เถอะ"
ฉันรีบว่ายนำ้ออกมาจากจุดนั้น และพยายามมองหาเลนจนได้เจอและเห็นว่าเลนกำลังยืนคุยกับสาวกลุ่มนั้น โธ่! อะไรมันจะได้จังหวะขนาดนี้กันนะ พี่แกเกือบโดนฆ่าหมกสระนำ้แล้วเลนยังจะยืนคุยจีบสาวอยู่ได้!
อีกด้านหนึ่ง...
"ให้พวกผมจัดการไหมครับ"
"ไม่ต้องหรอก ค่อยเป็นค่อยไปดีกว่าเดี๋ยวกระต่ายน้อยกลัวแล้วจะตื่นตูมเอา..."
"ได้ครับ"
................................................................................................
