บทที่ 117 บทที่ 7.2

“ปริศนาหรือ” จ้าวเหยียนอิ่งเองก็มองกรงไม้นั้นงงๆ

“อะไรกัน” สือเจี้ยนหาวเองก็ขมวดคิ้วแน่น

“ปริศนาข้อที่สามของท่าน ...เอาไป” เหยียนหว่านเอ๋อร์ยื่นมือไปรับกรงไม้มาจากจ้าวเหยียนเจี๋ย ก่อนจะยัดมันใส่มือของหม่าซือหยวน

“นะ...นี่มัน กระต่ายนี่” หม่าซือหยวนขมวดคิ้วไม่เข้าใจจนนิดเดียว บทกลอนเศร้าสร้อยนั่นม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ