บทที่ 101 สมน้ำสมเนื้อ ๑๐๐%

มาเฟียหนุ่มหลุบลงมองยังคนในอ้อมแขนที่เงยหน้าขึ้นมองหน้าเขาส่ายหน้าเบาๆ อย่างหมดเรี่ยวแรง รับรู้ได้ถึงปลายกระบอกปืนที่ชี้ตรงมายังหัวของคนในอ้อมแขนตัวเอง

กรามหนาบดแน่นด้วยความโกรธจัดแต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะรู้ดีว่านักฆ่าระดับโดโนแวนไม่เคยพลาดเป้าในระยะใกล้เพียงแค่นี้มาก่อน ริมฝีปากบางจรดลงบนหน้าผากมนชื้น...