บทที่ 11 11

เท้าเปลือยที่เกร็งกับที่นอนค่อยๆ คลายออกเมื่อแรงกระแทกกระทั้นสิ้นสุดลง 

ซาเฟียร์หอบหายใจถี่คล้ายกับคนที่พึ่งผ่านการวิ่งในระยะไกลมาหมาดๆ ยังไม่ทันมีโอกาสได้คิดสิ่งใดทั้งนั้น ใบหน้าหล่อเหลาก็โน้มตัวลงมาหา กดปลายจมูกโด่งคลอเคลียที่แก้มเนียนอย่างอ่อนโยน

คนที่ไม่เคยเปิดโอกาสให้ชายใดได้เข้าใกล้หัวใจเต้น...