บทนำ
บท 1
"ซานย์!" ภพนิพิฐเบิกตาโพลงในยามที่ดวงตาคมกริบประสานเข้ากับร่องรอยบาดแผลบนใบหน้าหล่อเหลาของเพื่อนรัก
นานแล้วที่ไม่ได้พบหน้ากัน ซานย์โลดแล่นอยู่ในวงการแพทย์ที่ต่างประเทศ เจ็ดปีก่อนแพทย์หนุ่มสูญเสียมารดาไปกับโรคร้าย ส่วนผู้เป็นพ่อมีภรรยาใหม่ ซานย์รับบทพี่ชายที่ดูแลน้องสาวเพียงคนเดียวอย่าง 'ซาเฟียร์' เสมอมา
ทุกอย่างราบรื่น ปราศจากปัญหา ทว่า ซานย์วัยสามสิบต้นๆ นอกจากจะมีตำแหน่งของแพทย์ที่เชี่ยวชาญ แต่น้อยคนนักที่จะรู้ว่าหนุ่มหล่อมีดีกรีเป็นเจ้าของโรงพยาบาล
ตอนนี้ความขัดแย้งกำลังเกิดขึ้น เมื่อ 'เฮเลน' บิดาที่ร้ายกาจในสายตาของลูกๆ กำลังลุ่มหลงในตัวภรรยาใหม่พร้อมทั้งลูกเลี้ยงจนคิดที่จะรวมโรงพยาบาลที่แม่ของพวกเขาคือผู้สร้าง กับโรงพยาบาลที่คนพวกนั้นก่อตั้งขึ้นมาใหม่ ซึ่งไม่สามารถเทียบกับโรงพยาบาลของพวกเขาได้
การชุบมือเปิบ หวังที่จะฮุบสมบัติมันไม่ได้ง่าย ซานย์ต่อต้านทุกวิถีทาง และเหมือนว่า พ่อผู้ให้กำเนิดของพวกเขากำลังเล่นแรง
สัปดาห์ก่อนเขาถูกลอบทำร้าย แน่นอนว่าการเจ็บตัวเล็กๆ น้อยๆ มันไม่ใช่ปัญหาใหญ่ของลูกผู้ชาย ดังนั้นคนพวกนั้นจึงเล็งเป้าหมายไปที่น้องสาวของเขาแทน
ทั้งที่ซาเฟียร์ คือลูกสาวเพียงคนเดียวของเขา ทั้งที่ชายหนุ่มผู้เป็นลูกติดของภรรยาใหม่ให้ความสนใจจนอยากได้ลูกสาวของตัวเองไปบำเรอกายนักหนา ทว่าบัดนี้เฮเลนคล้ายคนที่ตาบอด
คล้อยตามและยินยอมทุกอย่าง ซึ่งหนทางเดียวที่ซานย์คิดที่จะทํา คือการส่งน้องสาวกลับบ้านเกิดของแม่ นั่นคือประเทศไทย
"สรุปเรื่องที่เราคุยกันก่อนหน้านี้..."
"มันคือความจริง พ่อแท้ๆ ของกูกำลังบีบกูและน้องให้จนมุม" ภพนิพิฐคิดตาม
เขารับรู้ว่าที่ผ่านมาซานย์มีความสุขแค่ตอนที่มีน้องสาวอยู่ข้างตัวเท่านั้น เรื่องราวของบิดาผู้ให้กำเนิดเป็นอันว่ารับรู้เฉพาะสิ่งที่เพื่อนอยากให้รู้เท่านั้น
สภาพของซานย์ในตอนนี้ เพื่อนของเขากำลังตกที่นั่งลำบากจริงๆ
"มึงจะเอาน้องสาวของมึงมาฝากไว้ที่กู?"
"ขอร้องเถอะว่ะ ช่วยกูสักครั้งนะ ตอนนี้สถานการณ์ทางนั้นไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย กูเป็นห่วงน้องกูมากจริงๆ" ภพนิพิฐดันปลายลิ้นกับกระพุ้งแก้ม คำขอร้องแกมบังคับส่งผลให้หนุ่มหล่อกระแทกลมหายใจออกมาแรงๆ
"ถ้ากูไม่ช่วยมึงล่ะซานย์"
"น้องสาวกูก็คงต้องตกเป็นนางบำเรอของพวกมัน"
"..."
"ถ้าทุกอย่างจะเป็นแบบนั้น กูยอมให้น้องกูตกเป็นของมึงยังจะดีซะกว่า!"
"ซานย์"
"มึงคิดว่าผู้ชายบ้ากามที่เพียงแต่สนุกกับร่างกายของผู้หญิง พอเบื่อก็เฉดหัวทิ้งมันจะปล่อยน้องกูไว้เหรอวะ มึงรู้ไหมว่าผู้หญิงที่เคยตกเป็นเหยื่อของ 'ออสติน' ที่ถูกมันเอาแล้วทิ้งต้องอุ้มท้อง แล้วไปขอความช่วยเหลือจากโรงพยาบาลของกูกี่ราย ที่น่าเจ็บใจคือเหยื่อพวกนั้นหลงรักมัน ที่คิดว่าหากมีการแจ้งความก็คงเอาผิดคนที่มีอิทธิพลล้นมืออย่างมันไม่ได้ ที่มากไปกว่านั้นคือเหยื่อที่หลงรักและมีความสัมพันธ์กับมันไม่มีใครแจ้งความเอาผิดมันเลย"
"..."
"ช่วยกู ช่วยน้องสาวกูสักครั้งนะเพื่อน ซาเฟียร์ควรได้อยู่ในที่ที่ปลอดภัยกับคนที่ปลอดภัย หากสถานการณ์ทางนั้นดีขึ้นเมื่อไหร่ กูจะกลับมารับน้องสาวของกูกลับไปทันที"
สามวันต่อมา
"สวัสดีค่ะพี่ภพ" หนุ่มหล่อเจ้าของคอนโดมิเนียมหรูตวัดสายตาขึ้นมองเจ้าของเสียงทักทาย
ซาเฟียร์ฉีกยิ้มกว้าง ร่างบางอยู่ในชุดเซทที่สั้นเพียงต้นขาตามประสาเด็กรุ่นใหม่ ดวงตากลมสวยมีเสน่ห์ดึงดูด ปากนิดจมูกหน่อย รอยยิ้มของเธอช่างดึงดูด ตรึงตราตรึงใจ
"ซาเฟียร์ค่ะ หนูเป็นน้องสาวเฮียซานย์"
คนที่ขยันยิ้มหน้าเสียเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงกระแทกลมหายใจ
เพื่อนพี่ชายหล่อมาก หล่อกว่าในรูปที่เจออีกต่างหาก ขนาดในตอนนี้เราทั้งสองมีระยะห่างกันพอสมควร เธอยังได้กลิ่นหอมสะอาดสะอ้านจากร่างกายของคนตัวโต
มันคือเรื่องจริงเหรอที่เฮียซานย์บอกว่าเพื่อนของเขาคนนี้ยังไม่มีแฟน
"คอนโดของฉันมีแค่ห้องเดียว แต่ไม่ต้องห่วงนะ ระบบการรักษาความปลอดภัยครบถ้วน จะไม่มีใครมาทำร้ายเธอในที่ของฉันได้"
"หมายความว่าพี่ภพจะให้หนูอยู่ที่นี่คนเดียวเหรอคะ"
"เธอหนีตายจากผู้ชายอังกฤษมา ฉันคิดว่าจะไม่มีโอกาสได้เห็นสีหน้าผิดหวังในตอนที่พูดว่าเธอจะอยู่ที่นี่ตามลำพังซะอีก" เพราะยังรู้สึกหงุดหงิดกับภารกิจที่ต้องทำ ภพนิพิฐเผลอประชดประชันออกมาอย่างไม่รู้ตัว
"แต่หนูกลัวผี" ซาเฟียร์บอกเสียงอ่อนกำลัง ใบหน้างดงามราวกับตุ๊กตารูปปั้นไม่หลงเหลือรอยยิ้มสดใสอีกต่อไป
"เท่าที่ฉันรู้ แม้เธอจะยังเรียนอยู่แต่เธอก็บรรลุนิติภาวะแล้ว ไม่ควรยกข้ออ้างในเรื่องที่มันไร้สาระแบบนี้ขึ้นมา" ภพนิพิฐหยัดตัวลุกขึ้นจนเต็มความสูง ใบหน้าหล่อเหลาราวกับนายแบบจากปกนิตยสารยังคงเรียบเฉย
หนุ่มหล่อคนนี้เขาไม่ใจดีกับเธอเลย!
"สิ่งที่หนูพูดมันไม่ใช่เรื่องที่ไร้สาระนะคะ หนูเคยเจอผี"
"นี่เธอ!"
"หนูเคยเจอทั้งผีอำ ผีดึงผ้าห่มเวลาที่เผลอตื่นตอนตีสองตีสาม มันเป็นอะไรที่น่ากลัวมากเลยนะคะ"
"ไร้สาระ เธอเคยเจอผีตัวเป็นๆ ไหมล่ะ"
"ไม่เคยค่ะ แต่หนึ่งสัปดาห์ก่อนที่จะเดินทางมาประเทศไทย หนูเคยถูกจับขังในห้องสี่เหลี่ยมมืดๆ หนูกลัว"
"เด็กแบบเธอมันน่ารำคาญ" ใจคนฟังกระตุกวูบ เมื่อคนทางนี้ที่เป็นที่พึ่งไม่ได้แยแสเธอ คนตัวเล็กก็กำลังคิดไปเองต่างๆ นานา ป่านนี้พี่ชายของเธอที่เดินทางมาส่งเธอที่ประเทศไทยคงรีบเดินทางกลับแล้วเพราะกลัวว่าการหายไปหลายวันทางนั้นจะเกิดการสงสัย
เธอควรได้ใช้ชีวิตให้มันดีกว่านี้ แม้การที่ออกมาจากบ้านและต้องมาอยู่ในที่ที่ไม่มีเฮียซานย์อยู่ด้วย เธอยังไม่มีโอกาสให้เฮียได้แนะนำสถานที่ต่างๆ เพื่อให้เธอได้รู้สึกคุ้นเคยกับที่นี่ก่อนเลย
ไม่มีเลย เธอทำอะไรไม่ได้เลย!
"หนูจะพยายามทำตัวไม่ให้ดูน่ารำคาญ"
"เบอร์โทรศัพท์ของฉันติดไว้ที่ข้างผนัง ถ้าเธอมีปัญหาอะไรก็โทรมา"
"พี่จะทิ้งหนูไว้ตรงนี้คนเดียวจริงๆ เหรอคะ"
"ฉันเองก็มีงานที่ต้องทำ"
"หนูยังไม่มีซิมการ์ดของประเทศไทย หนูอยากโทรกลับไปหา..."
"ระหว่างที่อยู่ที่นี่ห้ามติดต่อซานย์เด็ดขาด อย่าลืมนะ ซานย์ให้สิทธิ์ฉันเป็นผู้ปกครองของเธอ อย่าดื้อกับฉัน เพราะฉันไม่ชอบเด็กน่ารำคาญ!"
------
คลอดตอนแรก ถ้าชอบก็อย่าลืมเพิ่มลงคลัง อย่าลืมกดไลก์ และคอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจให้กันนะคะ 🙏🙏
บทล่าสุด
#24 บทที่ 24 24
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#23 บทที่ 23 23
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#22 บทที่ 22 22
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#21 บทที่ 21 21
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#20 บทที่ 20 20
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#19 บทที่ 19 19
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#18 บทที่ 18 18
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#17 บทที่ 17 17
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#16 บทที่ 16 16
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#15 บทที่ 15 15
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
กับดักรักท่านประธาน
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด
"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์













