บทที่ 32 อาการติดบ้าน (2)

อาการติดบ้าน

เนิ่นนานจนเพลงพิณเริ่มประท้วงด้วยการทุบอกแกร่งเบา ๆ เพราะเริ่มหายใจไม่ทัน หมอภัทรเดชจึงค่อย ๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ทว่าใบหน้ายังคงคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง ลมหายใจอุ่น ๆ ของทั้งคู่เป่ารดกันจนสอดประสานเป็นจังหวะเดียวกัน

“ค่าเช่าวันแรก เรียบร้อยครับ” หมอภัทรเดชกระซิบเสียงแหบพร่า ดวงตาคม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ