บทที่ 67 ขอโทษ

ตอนที่ 67

ขอโทษ

เวย์ยืนหอบมือเท้าสะเอว พลางเช็ดเหงื่อที่หน้าผากด้วยหลังมือด้วยท่าทางเหนื่อยล้า ปอร์เช่หอบตามไม่ต่างกัน แต่สายตายังคงวาววับด้วยความระส่ำระสาย

“เอาไงต่อวะไอ้ม่อน”

เวย์ถามเสียงหอบ

ไดม่อนหันมามองเพื่อนทั้งสอง ดวงตาเป็นประกายแข็งกร้าว เสียงต่ำและแน่นเหมือนประกาศคำสั่ง

“เคาะให้หมดทุกห้อง ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ