บทนำ
บท 1
ตอนที่ 1
เวอร์จิ้น
เสียงดนตรีในผับดังสนั่นแข่งกับไฟสลัวที่กะพริบตามจังหวะเบส
กลุ่มนัวัยรุ่นลังนั่งล้อมโต๊ะไม้ยาวกลางร้าน ควันบุหรี่จาง ๆ ลอยคลุ้งปะปนกับกลิ่นแอลกอฮอล์ที่อบอวลอยู่รอบตัว
ไดม่อนนั่งเอนหลังบนโซฟาหนังสีดำ มือใหญ่หมุนแก้วเหล้าไปมาอย่างใจเย็น แสงไฟนีออนสีฟ้าสะท้อนบนใบหน้าคมสัน
ชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรมากนัก แต่เพียงแค่ท่าทางนิ่ง ๆ ดวงตาคมเข้มที่จ้องมองตรงไปยังฟลอร์เต้นรำก็ทำให้ใครหลายคนเผลอมองซ้ำ
“เห้ย ไอ้ม่อนสาว ๆ โต๊ะนั่นมองมึงไม่หยุดเลยว่ะ”
เสียงหัวเราะของปอร์เช่เพื่อนซี้ตัวโย่งดังขึ้น
เขายกแก้วชนกับเวย์ที่กำลังหัวเราะตาม ก่อนจะหันมาแซวไดม่อนต่อ
“ดูท่าคงสนใจมึงไม่น้อยเลย”
โต๊ะอีกฝั่งของผับ ไฟสลัวส่องกระทบแก้วค็อกเทลหลากสี เสียงหัวเราะคิกคักของกลุ่มสาว ๆ ดังแข่งกับเสียงเพลง
น้ำชาสาวปีหนึ่งคณะบริหาร ใบหน้าหวานใสในชุดเดรสเรียบง่ายสีพาสเทล กำลังนั่งจิบม็อกเทลช้า ๆ ดวงตากลมโตแอบเหลือบไปทางโต๊ะชายหนุ่มกลุ่มหนึ่งที่ดูโดดเด่นกว่าทุกโต๊ะในร้าน
“นี่น้ำชา....หนุ่ม ๆ โต๊ะนั้นหล่อไม่เบาเลย สนใจสักคนเปล่า”
ลีน่าเพื่อนสาวจอมแซวสะกิดแขนเบา ๆ
“จะบ้ารึไง....เห็นฉันไปคนแบบไหนกันเนี่ย”
“นี่...ยัยลีแกลืมไปแล้วเหรอว่าเพื่อนสาวแกยังเวอร์จิ้น...ยังไม่มีใครได้จิ้ม”
แป้งหอมเพื่อนสนิทอีกคนพูดขึ้นมาบ้าง
“อ๋อ ลืมไปซะสนิทเลย”
“นี่ พวกแกเลิกพูดเรื่องของฉันสักที ถึงจะเวอร์จิ้นแต่ว่าเรื่องความรักฉันก็ไม่เคยขาดนะยะ รอเก็บไว้ให้สามีในอนาคตดีกว่า”
“อย่ามาทำเป็นพูดหน่อยเลย นี่ถ้าไอ้แฟนเก่าตัวดีของเธอไม่นอกใจซะก่อน เธอก็คงเสร็จมันไปแล้วเหมือนกันแหละน่า น่าเสียดายแทนมันจริง ๆ”
“พูดขึ้นมาแล้วอารมณ์เสีย...”
“แต่ว่าชา...คนนั้นน่ะฉันไปสืบมาแล้ว พี่ไดม่อนวิศวะปีสาม ของดีเมืองนี้เชียวนะ ไม่สนหน่อยเหรอ”
“ถ้าของดีจริง ๆ เขาจะสนใจฉันเหรอ”
“ก็ไม่แน่ ลองดูมั้ยล่ะ ถ้าไม่เวิคก็แค่กลับ”
“นี่ยัยลี...อย่าเลยน่า เธอไม่กล้าหรอกเชื่อเถอะ”
แป้งหอมพูดพลางยกยิ้มเจ้าเล่ห์ แต่คำตอบของน้ำชาทำให้สองเพื่อนสาวตาโตทันที
“ใครบอกว่าฉันไม่กล้า...ก็แค่ผู้ชายคนเดียวไม่ใช่เหรอ”
ไม่นานน้ำชาก็เดินมาหยุดยืนตรงหน้าเขาเพียงชั่ววินาที ก่อนริมฝีปากบางจะยกยิ้มมุมปากอย่างที่เธอไม่เคยทำมาก่อน
จากนั้นเธอก็ทิ้งตัวลงบนตักไดม่อนอย่างยั่วยวน ทุกคนรอบโต๊ะอึ้งเงียบไปถนัดตา
กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของเธอลอยแตะจมูกชายหนุ่มในทันที เส้นผมนุ่มปลิวลงบนไหล่เขา ดวงตากลมโตเงยขึ้นสบกับสายตาคมกริบของไดม่อนที่ตอนนี้แข็งค้างไปครู่หนึ่ง
ใบหน้าหวานโน้มเข้าใกล้จนริมฝีปากแทบจะแตะข้างแก้มของชายหนุ่ม เสียงกระซิบเบาราวลมหายใจทำให้หัวใจใครหลายคนแทบหยุดเต้น
“เท่าไหร่เหรอ...จ่ายจบครบแยกย้ายสนใจเปล่า”
ชายหนุ่มโน้มตัวเข้าใกล้ ปลายจมูกเกือบแตะแก้มขาวของน้ำชา เสียงกระซิบดังขึ้นชัดเจนแม้ท่ามกลางเพลงที่ดังลั่น
“ในกระเป๋ามีเงินอยู่เท่าไหร่ล่ะ…ถึงอยากจะซื้อกู”
ดวงตาคมกริบตวัดมองใบหน้าเล็กที่เริ่มซีดเล็กน้อย แต่ริมฝีปากยังคงยิ้มท้าทาย เขาหยักยิ้มเย็นขึ้นกว่าเดิม พร้อมกระซิบซ้ำรัว ๆ แทบแนบหู
“ถ้าเงินไม่พอ…กูขอซื้อมึงคืนได้เปล่า เท่าไหร่ล่ะ…พัน? สองพัน?”
มือใหญ่บีบเอวบางแน่นขึ้นเล็กน้อยราวกับจะตอกย้ำทุกคำพูด
“หรือว่า…”
เสียงทุ้มต่ำลากยาว ก่อนริมฝีปากหยักจะเฉียดใกล้หูเธอแทบแตะ
“ให้กู…เฉย ๆ”
มือเรียวลูบไล้ไปตามกรอบหน้าหล่อ ใบหน้าเผยรอยยิ้มนิด ๆ
“ถ้าหล่อแบบนี้…ไม่คิดเงินค่ะ แต่ถ้า…ไม่ดีจริง ๆ ขอคอมเพลนนะคะ”
“แล้วถ้าเธอไม่ดีล่ะ ฉันจะฟ้องร้องใครได้บ้าง”
หญิงสาวก้มลงกระซิบที่ข้างหูเขาอีกครั้ง
“ถ้าหนูไม่ดีจริง...ก็แล้วแต่พี่จะทำเลยค่ะ ทำยังไงหนูก็ได้ให้พี่พอใจ”
ไดม่อนกลับไม่หัวเราะ เขาเพียงเหยียดยิ้มมุมปาก ก่อนมือใหญ่จะดันเอวบางออกอย่างไม่ใยดี
ร่างเล็กเซไปเล็กน้อยด้วยแรงผลัก เสียงทุ้มต่ำของเขาตวัดขึ้นดุ ๆ ท่ามกลางสายตาทั้งร้าน
“คันมาก…ก็ไปเล่นที่อื่น”
น้ำชาก้าวออกจากโต๊ะนั้นทันที ก้าวขาเรียวอย่างมั่นคงแม้ในอกจะสั่นไหว เสียงหัวเราะแซวของเพื่อนไดม่อนยังดังตามหลังเหมือนมีดคมบาดใจ
เธอเดินกลับมาที่โต๊ะตัวเอง ดวงตาของลีน่าและแป้งหอมรีบจ้องมองมาทันที สีหน้าทั้งคู่เต็มไปด้วยคำถาม
“เป็นไง สำเร็จมั้ย”
ลีน่าเอ่ยถามเสียงเบาลงเหมือนเกรงว่าคำพูดจะไปสะกิดแผลเพื่อน
น้ำชาหยุดเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะหยิบกระเป๋าสะพายขึ้นมาพาดไหล่ ดวงตากลมโตยังแดงระเรื่อ แต่ริมฝีปากบางกลับขยับเอ่ยเพียงคำสั้น ๆ ด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
“กลับกันเถอะ”
สองเพื่อนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก แต่ก็รีบเก็บของตามไปโดยไม่ถามซ้ำ
น้ำชาเดินนำออกจากผับ ไหล่เล็กสั่นเล็กน้อยใต้แสงไฟสลัว ดวงตาเหม่อมองไปข้างหน้าทั้งอาย ทั้งเจ็บ แต่ลึก ๆ ในใจกลับยังไม่ยอมแพ้
บทล่าสุด
#82 บทที่ 82 จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#81 บทที่ 81 อยู่อย่างนี้ตลอดไป
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#80 บทที่ 80 คงจะมีเพียงเธอทำให้โลกหยุดหมุน
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#79 บทที่ 79 สิ่งที่สวยที่สุด 2
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#78 บทที่ 78 สิ่งที่สวยงานที่สุด
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#77 บทที่ 77 ใกล้กันอีกนิด 2
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#76 บทที่ 76 ใกล้กันอีกนิด
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#75 บทที่ 75 ขอให้มีความสุข
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#74 บทที่ 74 รู้สึกดีขึ้นมั้ย
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#73 บทที่ 73 จะตัดขาดเลยก็ได้ 2
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026
คุณอาจชอบ 😍
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
MY HONEY ของรักวิศวะ
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย 25+
'เขา' เกลียดเธอเข้าไส้ เพราะ 'เธอ' คือลูกสาวของคนที่ทำให้แม่ของเขาตาย
และเธอคือคนที่เขาเข้าใจว่าเป็น 'น้องสาว' มาทั้งชีวิต แต่เป็นน้องสาวที่แสนเกลียดชังมาตั้งแต่เด็ก
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว













