บทที่ 30 เลือดในกายหนุ่มมันฉีดพล่าน!!

คำพูดนั้นหลุดออกไปแล้ว...

 แต่ทันทีที่สิ้นเสียง

 ความเงียบก็ปกคลุมห้องพร้อมกับเสียงหัวใจที่ดันเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

 แย่แล้ว...พูดอะไรออกไปวะเนี่ยยัยแป้ง!

 คินน์ชะงักไปชั่ววินาที ก่อนจะหลุดหัวเราะในลำคอ หึๆ นัยน์ตาคมฉายแววขบขัน เขาเอียงคอมองเธอเหมือนกำลังมองลูกแมวที่พยายามขู่ฟ่อๆ

 “หึ......

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ