บทที่ 39 ไม่ได้หึง...แค่ขัดหูขัดตา

ปั้นแป้งตาโต อ้าปากค้าง

 “เห็นไปขนาดนั้นแล้ว...จะให้ฉันปล่อยเธอไปง่ายๆ ได้ไง คนเรามันต้องมีความรับผิดชอบบ้างจริงไหม?”

 “กรี๊ดดด! พี่คินน์!”

 ปั้นแป้งหวีดร้องเสียงหลง รีบตะปบมือปิดปากเขาไว้แน่นด้วยความอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

 “หยุดพูดถึงเรื่องนั้นเดี๋ยวนี้นะ! คนลามก!” หน้าของเธอแดงก่ำลามไปถึงใบหู แต่ป...