บทที่ 60 หรือแค่ปากหวานหวังฟันรอบสองกันแน่!

เสียงสูดน้ำมูกดัง ฟืดฟาด สลับกับแรงสั่นสะเทือนไหวๆ ของคนข้างกาย ปลุกคินน์ให้จำต้องลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงีย

 คินน์ขมวดคิ้วยุ่งทั้งที่ตายังปิดสนิท มือหนาควานสะเปะสะปะไปตามที่นอนด้วยความหงุดหงิด

 “ฮึก...ฮืออออ...”

 เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจดังมาจากก้อนผ้าห่มกลมดิ๊กที่กำลังนอนคุดคู้อยู่ข้างตัวเขานั่น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ