บทที่ 66 แต่งตัวน่ารักขนาดนี้...กะจะไปอ่อยใคร?

คำพูดหลงตัวเองแบบหน้าตายของเขาทำเอาปั้นแป้งหลุดขำพรืดออกมาทั้งน้ำตา

 “หลงตัวเองชะมัด...”

 เธอสูดจมูกฟุดฟิด ยกหลังมือขึ้นเช็ดหน้าเช็ดตา

 แปลกดีเหมือนกัน...

 ทั้งที่เมื่อกี้ยังดิ่งจนอยากร้องไห้ไม่หยุด แต่พอเจอคำปลอบโยนห่ามๆ กับอ้อมกอดอุ่นๆ ของผู้ชายคนนี้ ความเศร้ามันกลับระเหยหายไปเร็วกว่าที่คิด

 “เออ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ