บทที่ 70 กลิ่นตัวเรา...หอมจะตายอยู่แล้ว...

ในความมืดสลัว...

 นัยน์ตาคมกริบของคินน์วาววับไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความปรารถนาที่ลุกโชนจนน่ากลัว

 เขามองสำรวจใบหน้าหวานที่แดงก่ำและชื้นเหงื่อของคนตรงหน้า 

 สายตาแบบนั้นบอกชัดว่าเขาอดทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว

 มือหนาเริ่มขยับไปไวกว่าสมองสั่งการ ฝ่ามือหนาที่เคยวางพาดอยู่บนเอวคอดกิ่วเริ่มไม่อยู่นิ่ง มันสอดลึกเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ