บทที่ 76 ความสุขมันสั้นกว่าที่คิด...

 พวงแก้มใสที่ขึ้นสีระเรื่ออยู่แล้วยิ่งแดงเห่อจนร้อนผ่าวไปหมด

 ได้แต่ปล่อยให้คนฉวยโอกาสนอนกอดนอนฟัดแก้มเธอจนพอใจ โดยที่มีมือใหญ่ยึดครองหน้าอกเธอไว้ไม่ยอมปล่อย

 กว่าจะงัดแงะตัวเองออกจากเตียงนอนนุ่มๆ และอ้อมกอดหนึบหนับของคินน์ได้ ก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยง

 หลังจากผ่านความวุ่นวายในห้องน้ำที่โชคดีว่ารอบนี้คิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ