บทที่ 78 เธอที่ยืนใจสลายอยู่ตรงนี้ทั้งคน...

 “แล้วไอ้การที่อยู่ดีๆ ก็หายหัวไป ติดต่อไม่ได้เป็นปี ทิ้งกันไปเหมือนคนตายจาก แบบนั้นเขาเรียกว่าอะไร!”

 เสียงตวาดลั่นท้ายประโยคทำเอาแพรสะดุ้งสุดตัว น้ำตาที่คลอหน่วยไหลพรากอาบแก้มทันที

 “แพรรู้บ้างไหมว่าแพรทำอะไรลงไป! รู้ไหมว่าทำใครเกือบตาย!”

 มือหนากำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อเพื่อระงับอารมณ์อยากจะพั...