บทที่ 81 การขอเวลาเพื่อถอยหลังสู่อดีต...

ยังไม่ทันที่คินน์จะได้เอ่ยปากตัดบท...

 เสียงตะโกนของหญิงสาวก็ดังแทรกขึ้นมาเสียก่อน

 “ไม่!!”

 แพรตะคอกลั่น ร่างบางสั่นเทาจนน่ากลัว น้ำตาเม็ดโตไหลพรากอาบแก้มเนียน 

 “อย่าบอกเลิกแพรนะคินน์...อย่าทำแบบนี้”

 เธอกำหมัดแน่น ระบายความอัดอั้นออกมาจนหมด

 “ตอนแพรป่วย แพรคิดถึงแค่คินน์...แพรเชื่อใจมาตลอดว่าคินน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ