บทที่ 86 รอพี่นะ...

เธอวางชามโจ๊กลงบนโต๊ะอย่างรวดเร็ว แล้วพุ่งตัวลงไปตะครุบโทรศัพท์เครื่องนั้นตัดหน้าคินน์ได้ทันควัน

 “ได้แล้วค่ะ!”

 เธอเงยหน้าชูโทรศัพท์ขึ้นพร้อมฉีกยิ้มกว้างจนตาหยี ทำลายจังหวะโรแมนติกที่แพรพยายามก่อร่างสร้างตัวจนพังยับเยินไม่มีชิ้นดี

 “ไม่ต้องลำบากพี่คินน์หรอกค่ะ พี่เขากระดูกกระเดี้ยวไม่ค่อยดี ก้มๆ เง...