บทที่ 87 ให้อภัยไม่ลง...

 เสียงประตูห้องปิดลง เหลือทิ้งไว้เพียงความอึดอัดที่ลอยคว้างอยู่ในอากาศ 

 คินน์ยืนนิ่งอยู่หน้าประตู...

 เขาใช้เวลาเสี้ยววินาทีเพื่อตั้งสติ ก่อนจะค่อยๆ หันกลับมามองร่างบางบนโซฟาที่กำลังสั่นเทาที่พร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ

 ชายหนุ่มก้าวเข้าไปหา ก่อนจะทรุดตัวลงคุกเข่าที่ข้างโซฟาอย่างช้าๆ ลดศักดิ์ศรีของตั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ