บทที่ 97 อ้อนแบบนี้เขาจะไปดุลงเหรอ?

 “ถึงจะไม่รู้ตัว แต่ก็ดึงเขาออกมาจากจุดนั้นได้แล้วล่ะจ้ะ” ลลินเอ่ยด้วยรอยยิ้มบางๆ “ขอบใจนะ...ที่อยู่ข้างๆ เขาในช่วงที่แม่ก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย”

 คำพูดนั้นทำเอาอกเล็กๆ ของปั้นแป้งอุ่นวาบขึ้นมาแบบไม่รู้ตัว เธอกะพริบตาถี่ๆ พลางยิ้มออกมาอย่างซื่อๆ

 “หนูก็ขอบคุณเหมือนกันค่ะ ที่คุณแม่ไม่ได้ว่าอะไรที่พี่คินน...