บทที่ 14 บทที่ ๑๓❝ความห่วงใยจอมปลอม❞

อื้อออ

เสียงร้องครวญครางจากปากคนเจ็บ กัลปพฤกษ์หมดสติไป รู้สึกตัวอีกทีก็สัมผัสได้ถึงอ้อมกอดที่หนักแน่น และเจ็บแผลที่บริเวณเอว ยาชาหมดฤทธิ์แล้ว อาการเจ็บปวดจึงเริ่มแผลงฤทธิ์

“โอ๊ยย”

“เจ็บหรือเปล่า” เสี่ยเพชรมองคนในอ้อมกอด ถามด้วยความเป็นห่วง มือเรียวถกเสื้อกัลปพฤกษ์ให้เปิดออก มองเห็นบาดแผลของการโดนยิง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ