บทที่ 16 บทที่ ๑๕ ❝ตีหน้าซื่อ❞

รุ่งเช้า

เสี่ยเพชรเดินออกมาส่งกัลปพฤกษ์ถึงท่าเรือหน้าเกาะ เรือลำใหญ่ถูกจอดรอท่า เขาฉุดรั้งคนตัวเล็กกว่าให้เข้ามากอด แสดงสีหน้าเศร้าสร้อย เหมือนลูกหมาที่กำลังจะหย่านมแม่

“เฮียไม่ได้ไปด้วย พฤกษ์ไปกับอาเทียนก็แล้วกันนะ”

“ครับ” กัลปพฤกษ์พยักหน้ารับ พอเห็นเสี่ยเพชรทำหน้าหงอย ก็อดหงอยตามไม่ได้ แม้จะรู้ว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ