บทที่ 23 บทที่ ๒๒ ❝ ฝากด้วยนะ ❞

เสี่ยเพชรเดินย่ำไปย่ำมากับพื้นหน้าห้องฉุกเฉินด้วยท่าทีที่ร้อนรน นั่งไม่ติดกับเก้าอี้ เทียนได้แต่มองผู้เป็นนายอยู่ห่างๆ เสี่ยเพชรเดินไปเดินมาราวกับหนูติดจั่น เขาไม่เคยเห็นเจ้านายเป็นแบบนี้มาก่อน

ทันทีก็มีหมอผู้เป็นเจ้าของไข้ออกมาจากห้องฉุกเฉิน เดินตรงดิ่งมาที่เสี่ยเพชร สลับมองกับเทียน

“ใครเป็นญาติคนไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ