บทที่ 37 บทที่ ๓๖ ❝ ด้วยรักและห่วงใย ❞

“วี้หว่อ วี้หว่อ”

เสียงรถพยาบาลดังส่งสัญญาติ กัลปพฤกษ์รีบลงจากรถ วิ่งตามรถเข็นไข้ที่มีชายคนเป็นที่รักกำลังถูกนำส่งห้องฉุกเฉิน ทุกฝีเก้าที่วิ่งตามต้องหยุดชะงัก เพราะพยาบาลไม่ยอมให้ญาติคนป่วยเข้า

“อย่าเป็นอะไรเลยนะเพชร ฮึก” กัลปพฤกษ์ยืนรออยู่หน้าห้องฉุกเฉิน นัยตาคู่สวยเค้าไปด้วยหยาดน้ำตา

“ญาติคนไข้รอข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ