บทที่ 36 โปรดเชื่อใจ

หลังจากตะโกนดีใจจนคุณแม่ต้องดุเบาๆ ในที่สุดเจ้าเอยก็หลับปุ๋ยไปในอ้อมกอดของฉลาม เขาบรรจงวางร่างเล็กนอนลงบนเบาะที่ปรับราบเป็นเตียงนอน ก่อนจะหันมาหาพิมมาดาที่นั่งอยู่อีกฝั่ง

“ฉลาม! จะทำอะไร!” พิมมาดาอุทานแผ่วเบาเมื่อถูกมือหนากระชากร่างให้ขึ้นไปนั่งเกยบนตักแกร่ง

“นั่งตักให้ผมกอดให้หายคิดถึงหน่อยสิครับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ