สกิดรักสาวข้างบ้าน

“เจ้าเอย วันนี้หนูจะกินไอติมก่อนเข้าเรียนเลยเหรอคะ” ผู้เป็นมารดาเอ่ยเสียงนุ่มพลางบังคับพวงมาลัยด้วยท่วงท่าสง่างาม

“ค่ะคุณแม่...เจ้าเอยอยากกินมาหลายวันแล้ว” เด็กน้อยเงยหน้ามอง อ้อนวอนด้วยสายตาปริบ ๆ จนคนเป็นแม่ใจอ่อนยวบ แม้จะนึกห่วงเรื่องสุขภาพที่เพิ่งฟื้นไข้ และกังวลเรื่องการประชุมใหญ่ในเช้านี้

“แต่ร้านนี้คิวเยอะไม่ใช่เหรอลูก...เอาไว้ตอนเย็นดีกว่ามั้ย เดี๋ยวหนูไปสายแล้วถูกคุณครูทำโทษ แม่ไม่รู้ด้วยน้า!”

“ไม่ต้องห่วงค่ะคุณแม่ หนูมีผู้ช่วย” ผู้เป็นมารดาลอบยิ้มพลางส่ายหน้า ในใจคิดเพียงว่าคงเป็นเพื่อนตัวน้อยสักคนที่โรงเรียน ทว่าเมื่อรถจอดสนิทหน้าโรงเรียนอนุบาล ภาพที่ปรากฏกลับทำเอาหัวใจของหญิงสาวกระตุกวูบ ในขณะที่เธอกำลังจะก้าวลงจากรถ

ชายหนุ่มในชุดนักศึกษาที่ดูสะอาดสะอ้านทว่าแฝงไปด้วยมัดกล้ามภายใต้เนื้อผ้าขาวสะอาดยืนรออยู่ตรงนั้นพร้อมไอศกรีมในมือ พอลงจากรถได้เด็กน้อยก็ดีใจที่ได้กินไอติมโดยไม่ต้องเข้าแถวรอ และนั่นก็คือสิ่งที่เจ้าเอยบอกคุณแม่เมื่อสักครู่ว่า มีตัวช่วย เขายิ้มที่มุมปาก สายตาที่เขามองเธอไม่ใช่แค่การทักทายผู้ปกครอง แต่มันมีความหมายบางอย่างซ่อนอยู่ในความนิ่งลึกนั้น

“ไอติมครับ...เจ้าเอย” ชายหนุ่มย่อตัวลงแล้วยื่นไอติมแท่งโตในมือให้ลูกสาวของเธอ

“เย้!!!!...ขอบคุณค่ะ..พี่ฉลาม”

“เจ้าเอยไม่ได้นะลูก..อันนี้ของพี่เค้า!” ด้วยความตกใจและเกรงใจ ผู้เป็นแม่รีบคว้าไอศกรีมจากมือลูกสาวเพื่อจะคืนให้ชายหนุ่ม กระแสไฟบางอย่างแล่นพล่านจากจุดสัมผัสซึมลึกเข้าสู่ทรวงอกจนเธอเผลอสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นกายชายหนุ่มที่ผสมผสานกับความสดชื่นของยามเช้าช่างรุนแรงต่อความรู้สึกเหลือเกิน

“ไม่เป็นไรครับ ผมตั้งใจซื้อให้” เด็กหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เขายื่นมันกลับไปให้เด็กน้อยก่อนจะช้อนสายตาคมกริบมองคุณแม่ยังสาว สายตาคู่นั้นไม่ได้มีเพียงความใจดี แต่มันกลับซ่อนเร้นความปรารถนาที่ลุ่มลึกและร้อนแรงเอาไว้

“เห็นเจ้าเอยเค้าอยากกินมาหลายวันแล้ว และวันนี้ผมก็สัญญาว่าจะไปต่อคิวซื้อให้... อร่อยมั้ยครับ น้องเจ้าเอย” เธอกำลังตกตะลึงกับความสนิทสนมของลูกสาวตัวน้อยกับชายหนุ่มแปลกหน้า... ที่ดูจะไม่แปลกหน้าสำหรับเจ้าเอยเลยสักนิด

แสงแดดยามเช้าอาบไล้ร่างระหงในชุดสูททำงานสีขาวสะอาดตา พิมพ์มาดาดูสง่างามทว่าเย้ายวนในคราวเดียว กระโปรงทรงสอบที่สั้นเหนือเข่าอวดเรียวขาขาวเนียนละเอียด ทุกจังหวะการก้าวเดินของเธอมันช่างสะกดสายตา โดยเฉพาะริมฝีปากอวบอิ่มที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงระเรื่อ ดูฉ่ำวาวนุ่มนวลจนน่าสัมผัส

ฉลามนั่งลงคุยกับเด็กน้อย ทว่าทัศนียภาพตรงหน้าของเขากลับเป็นเรียวขาเนียนสวยและกลิ่นหอมกรุ่นจากร่ายระหงของพิมที่ยืนอยู่ใกล้เพียงเอื้อมมือ พิมรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้าเมื่อสบเข้ากับดวงตาคู่นั้นที่ดูเหมือนจะกวาดมองเธออย่างพิจารณาไปทั้งตัว แม้คำพูดจะดูแสนธรรมดา แต่บรรยากาศรอบตัวกลับหนักอึ้งด้วยแรงดึงดูดทางเพศที่เขาส่งมาอย่างเงียบเชียบ

เจ้าเอยทานไอศกรีมอย่างเอร็ดอร่อย โดยไม่รู้เลยว่าเบื้องหลังบทสนทนาอันแสนใจดีนั้น มีกระแสความต้องการบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นระหว่างคุณแม่คนสวยกับรุ่นน้องหนุ่มคนนี้

“อย่าให้เลอะเทอะนะครับ เดี๋ยวคุณครูจะดุเอา”

เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาวรุ่นพี่อีกครั้ง มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ พิมพ์มาดาเม้มริมฝีปากแน่น ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีกำลังตีรวนกับความตื่นเต้นที่ถูกชายหนุ่มรุ่นน้องรุกรานด้วยสายตา

“ขอบคุณมากนะคะ” เธอรีบกล่าวขอบคุณ

“ไม่เป็นไรครับ... คุณพิมพ์” เขาเรียกชื่อเล่นของเธอราวกับสนิทสนมมานานแสนนาน

“ไปทำงานเถอะครับ เดี๋ยวจะสายเอา... ส่วนเจ้าเอย เดี๋ยวผมเดินไปส่งให้ถึงมือคุณครูเลยครับ” สายตาที่เขามองตามแผ่นหลังและสะโพกกลมมนของเธอในชุดสูทสีขาวขณะที่เดินจากไปนั้น เต็มไปด้วยความปรารถนาที่ยากจะปิดบัง...