บทที่ 87 คนนิสัยไม่ดี

วีรพัทธ์วิ่งตามสหัสสะมาจนถึงหน้าโรงแรมกว่าจะคว้าคนตัวเล็กมาไว้ในอ้อมแขนได้ แต่คนที่กำลังคิดโกรธเคืองน้อยใจก็ไม่ยอมให้จับตัวง่าย ๆ

“ปล่อย!”

“ไม่ปล่อย”

“บอกให้ปล่อยไงเล่า!” สหัสสะทั้งทุบ ทั้งผลัก ทั้งกระทืบหลังเท้า เพื่อจะเป็นอิสระจากอ้อมกอดของคนที่เรียกได้ว่าเป็นคนแปลกหน้า เพราะไม่ได้เจอไม่ได้คุยก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ