บทที่ 88 แสนงอน

เพราะคนรักอยู่ในสภาวะอารมณ์ที่ไม่ปกติ คือ โกรธจนเลือดขึ้นหน้า ตอนนี้ทั้งตา หู จมูก รวมทั้งปากอิ่ม ๆ นั่น แดงเถือกไปหมด น้ำตาก็ไหลพราก ๆ ตลอดเวลา วีรพัทธ์ขับรถไปก็เอื้อมมือมาหวังจะเช็ดน้ำตาให้ แต่อีกฝ่ายก็ปัดออกอยู่ร่ำไป

ตอนเมียโกรธต้องนิ่งเข้าไว้วีรพัทธ์ ปรนนิบัติพัดวีเท่าที่จะทำได้ เมียอยากได้อะไร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ