บทที่ 39 ตอนที่39 ไม่ใช่คนลืมง่าย

“ฉันชอบเวลานี้ที่สุดเลย” พิมพ์ดาวยิ้มบางๆ

“เพราะอะไร”

“ก็วิวสวยไงคะ แล้วก็...”

“อะไร”

“ชอบที่คุณโปรดใจดีกับฉัน”

โปรดเงียบไปครู่หนึ่ง “ผมจะใจดีแบบนี้กับคุณตลอดไป”

ประโยคนั้นทำให้พิมพ์ดาวใจเต้นแรง เธอหันไปสบตาเขา แต่ก็ต้องรีบหันไปทางอื่นด้วยกลัวว่าหากมองนานกว่านี้ เธอจะเผลอถามคำถามที่ไม่ควรถาม

ไม่ทันท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ