บทที่ 55 ข้าคงมิได้มีวาสนาดอกท้อกับคนผู้นี้หรอกนะ 1/2

เฉิงรุ่ยเสียนหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึก จากนั้นจึงเปิดฝาขวดยาออก แล้วเทลงบนปลายนิ้ว แตะแต้มไปทั่วดอกเบญจมาศของฟางลู่เอิน ที่เพียงแค่แตะสัมผัส อีกฝ่ายก็สะดุ้งสุดตัว ทั้งยังเกร็งตัวแน่น

เมื่อเขาพินิจมองจ้องอีกครั้ง จึงเห็นว่าช่องทางนั้นบวมช้ำและขึ้นสีแดงก่ำ จนอดที่จะปวดใจไม่ได้ จึงโน้มใบหน้าลง กดจูบที...