บทนำ
ด้วยต้องการช่วยอีกฝ่ายจึงพาตัวกลับไปรักษาที่บ้าน ใครเลยจะรู้ว่าหลังจากฟื้นขึ้นมากลับความจำเสื่อมเสียนี่่
แต่คนผู้นี้ไม่ธรรมดา รู้ทั้งภาษาและมีวิชาติดตัว
อีกฝ่ายบอกว่าตั้งใจจะตามหาครอบครัวของตนเอง ฟื้นคืนความทรงจำ
แต่ไหง๊ถึงกลับมาทำเขาท้องแล้วสร้างครอบครัวเสียเองเล่า!!
บท 1
“ท่านลุง จวนท่านแม่ทัพเฉิงอยู่ที่ใดหรือ” เสียงนุ่มเอ่ยถามพ่อค้าหาบเร่ขายผักอยู่ข้างทาง สองมือยังคอยโอบอุ้มประคองก้อนแป้งน้อยที่หลับตาพริ้มทั้งยังอมนิ้วดูดดุนไม่เลิกรา
“โอ้ เจ้าก็จักไปดูความครึกครื้นเช่นกันรึ โน้น เดินต่อไปทางนั้น เลยศาลาว่าการไปอีกช่วงถนนแล้วเลี้ยวเข้าตรอกข้าง เจ้าก็จะเห็นขบวนแห่ยาวเหยียดเชียวละ”
“ขอบคุณขอรับท่านลุง” กายสูงโปร่งค้อมกายก้มลงเล็กน้อยเพื่อเป็นการขอบคุณและบอกลา ก่อนจะพาสองเท้าให้ขยับก้าวเดิน
“ขบวนแห่งั้นหรือ” พึมพำเสียงแผ่วพลางลูบไล้แผ่นหลังของเจ้าก้อนแป้งเพื่อปลอบประโลมขับกล่อม สองเท้าก้าวเดินในจังหวะสม่ำเสมอ จนกระทั่งถึงศาลาว่าการตามคำบอกเล่า ห้วงนิทราที่พยายามกล่อมเจ้าก้อนแป้งพลันแตกสลายในทันใด เสียงดังจอแจวุ่นวายดังเซ็งแซ่จากรอบทิศทาง ช่วงกลางถนนถูกว่างเว้น สองข้างทางเต็มไปด้วยร้านรวงมากมายหาบแร่แข่งกันขายของรวมทั้งฝูงชนที่มุงดู
“ซวนเอ๋อร์....” ก้อนแป้งเงยหน้าขึ้นมองตามคำเรียก ไร้วี่แววเสียงร่ำไห้ขัดใจที่ถูกปลุกขึ้นจากนิทรา ริมฝีปากบางขยับยิ้มจนแก้มกลมพองขึ้นทั้งสองข้าง ส่อให้เห็นฟันคู่ซี่เล็กจิ๋วราวเมล็ดถั่วเขียวน้อยๆ น่ารักน่าชัง
ริมฝีปากบางดุจเดียวกันคลี่ยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะก้มลงจุมพิตหน้าผากแคบอย่างอดใจไม่อยู่ ถูไถจมูกไปมา ก้มลงฟัดแก้มนุ่มนิ่ม แล้วจึงก้าวเท้าเดินต่อ หลั่งไหลไปตามฝูงชนที่เฝ้ารอขบวนแห่อย่างสนอกสนใจ
เขาก้าวเดินต่อจนกระทั่งเห็นประตูจวนอยู่ไกลๆ แต่ไม่สามารถขยับเข้าไปใกล้มากกว่านั้นได้เนื่องจากชาวเมืองต่างแห่แหนมามุงดู ด้วยไม่อยากเบีดเสียดไปกับผู้คน เขาจึงขยับเท้าถอยหลัง ออกมาอยู่นอกวงเพื่อป้องกันมิให้เจ้าก้อนแป้งได้รับบาดเจ็บ
ตึง!!
เสียงตีฆ้องร้องป่าวดังเข้ามาใกล้ เสียงโห่ร้องยินดีของผู้คนดังเลื่อนลั่นจนพื้นดินสั่นสะเทือน เจ้าก้องแป้งสะดุ้งเฮือกหนึ่ง ก่อนจะขยับมือโบกไปมาด้วยรอยยิ้ม พยายามจับคว้ากลีบดอกไม้ที่โปรยปรายมาตามทาง
บุรุษผู้หนึ่งรูปร่างสูงใหญ่ร่างกายกำยำควบขี่อาชากล้า ก้าวย่างอย่างมั่นคง ด้วยใบหน้าเรียบเฉย แววตาเย็นชา กลางอกสวมใส่ผ้าแพรสีแดงสด บ่งบอกถึงพิธีมงคลที่กำลังดำเนิน
ในคราแรกเขาเงยหน้าขึ้นด้วยความปีติยินดี ก่อนจะกลายเป็นแข็งค้างในบัดดล
“เฮ้อ น่าอิจฉาคุณหนูสี่ตระกูลลั่วเสียจริง ได้เอกบุรุษเช่นนี้ไปครอบครอง ใต้หล้านี้ไม่ว่าสิ่งใด ท่านแม่ทัพเฉิงล้วนหามาประเคนให้นางเป็นแน่”
“เจ้าก็ว่าไปนั่น ท่านแม่ทัพต่างหากที่น่าอิจฉา ได้หญิงงามล่มเมืองปานนั้นไปครอง เป็นข้าคงตระกองกอดนางทุกเช้าค่ำไม่ห่างกายสักคืนเลยคอยดู” ชายผู้หนึ่งพูดพลางยกมือวาดปากกระลิ้มกระเหลี่ย
“จิ๊ จิ๊ จิ๊ ไม่ว่าจะเจ้าบ่าวหรือเจ้าสาว ล้วนน่าอิจฉาทั้งสิ้น ใครไม่รู้บ้างว่าคุณหนูสี่ตระกูลลั่วเป็นดุจดั่งบุตรตรีขององค์ฮ่องเต้ องค์ไทเฮารักใคร่นางออกปานนั้น แทบจะแต่งตั้งนางเป็นกงจู่[1]อยู่แล้วเชียว หากไม่ติดที่ว่าหากแต่งตั้งนางจริงๆ คงต้องแต่งออกไปเป็นองค์หญิงบรรณาการให้แคว้นอื่น องค์ไทเฮาทรงยอมให้เป็นเช่นนั้นที่ใดกัน จึงได้ลงเอ่ยกับท่านแม่ทัพเฉิงนี่ไงเล่า” ชายหนุ่มอุ้มกอดกระชับเจ้าก้อนแป้งเอาไว้แน่น ในคราแรกเขาไม่ทันได้ฟังเรื่องราวความเป็นมา หากแต่บัดนี้ได้ยินชัดเจนแล้วรอยยิ้มที่เคยมี พลันเลือนหายไป
“ซวนเอ๋อร์ ดูท่าพวกเราคงมาช้าไปหน่อยกระมัง” เขาพูดพลางก้มหน้าลงมองลูกน้อย สองแขนโอบอุ้มประคอง ขับกล่อมบุตรชาย ก่อนจะขยับถอยหลังไปที่มุมกำแพง
เขาทรุดตัวลงนั่ง จัดท่าทางของบุตรชายให้นอนลงบนตัก พร้อมกับหยิบกู่ฉิน[2] ที่สะพายหลังออกมา
ยามที่ปลายนิ้วกรีดกราย เสียงกังวานใสของกู่ฉินดังขึ้น ขัดกับบรรยากาศโดยรอบที่ครึกครื้นสนุกสนาน
รอรักอยู่ใต้ชายคา
เสียงดังรำไรมาแต่ไกล
ล่องลอยดั่งวิญญาณ
มิรู้ตนว่าช้ำใจหรือดีใจ
มีเพียงคำบอกรักที่ยากจะพรากจากกัน......
เพลง [THAISUB/PINYIN] 糯米Nomi - 情字难 Qíng zì nán (ความรักเป็นเรื่องยาก) แปลไทย [BY YARDHAYMAN]
[1]กงจู่ หมายถึง เจ้าหญิง
[2] กู่ฉิน 7 สาย ใช้สำหรับบรรเลงเพลงพิณ
บทล่าสุด
#86 บทที่ 86 สมุนไพรไร้รู้สึก
อัปเดตล่าสุด: 2/28/2026#85 บทที่ 85 ขอพบนายอำเภอหลี
อัปเดตล่าสุด: 2/28/2026#84 บทที่ 84 ยิ่งอยู่ ยิ่งหลงรัก
อัปเดตล่าสุด: 2/28/2026#83 บทที่ 83 ชนเผ่าลึกลับ
อัปเดตล่าสุด: 2/28/2026#82 บทที่ 82 เรื่องมงคลของฟางลู่เอิน
อัปเดตล่าสุด: 2/28/2026#81 บทที่ 81 เรื่องมงคล
อัปเดตล่าสุด: 2/28/2026#80 บทที่ 80 ฟางลู่เอินป่วย 2/2
อัปเดตล่าสุด: 2/28/2026#79 บทที่ 79 ฟางลู่เอินป่วย 1/2
อัปเดตล่าสุด: 2/28/2026#78 บทที่ 78 เมื่อคืนเจ้าปรนนิบัติพี่แล้ว วันนี้ให้พี่ปรนนิบัติเจ้าบ้าง 2/2
อัปเดตล่าสุด: 2/28/2026#77 บทที่ 77 เมื่อคืนเจ้าปรนนิบัติพี่แล้ว วันนี้ให้พี่ปรนนิบัติเจ้าบ้าง 1/2
อัปเดตล่าสุด: 2/28/2026
คุณอาจชอบ 😍
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
ความรักที่หายไป
เขายังพาผู้หญิงที่ฉันเกลียดมาอยู่ต่อหน้าฉันแล้วพูดว่า "ลินทร์พิตาตั้งท้องแล้ว"
ทุกคนรู้ว่าฉันรักวรธันย์หมดหัวใจ เพื่อเขา ฉันยอมเสียสละทุกอย่างที่มี แม้กระทั่งทำให้ปลายนิ้วที่ใช้เล่นเปียโนของฉันบาดเจ็บอย่างถาวรเพื่อช่วยชีวิตเขา...
พวกเขาทุกคนหัวเราะเยาะฉัน แต่ฉันก็เซ็นเอกสารหย่าอย่างเด็ดเดี่ยวและจากไปตลอดกาล
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ไม่มีเมีย..ก็ไม่มีชีวิต
เสียงของเขาเย็นชาและบาดหู “คุณเป็นภรรยาของผม มีหน้าที่ตอบสนองความต้องการทางร่างกายของผมอย่างถูกต้องตามกฎหมาย”
“สงครามเย็นของเรายังไม่จบนะ!” การขัดขืนของฉันไร้ประโยชน์ เขาได้สอดใส่เข้ามาในร่างกายของฉันแล้ว
มืออันเย็นเฉียบของเขาลูบไล้หน้าอกของฉัน ชีวิตแต่งงานห้าปี กับการมีเซ็กส์นับครั้งไม่ถ้วน ทำให้เขารู้ดีว่าจะปลุกเร้าอารมณ์ความต้องการของฉันได้อย่างไร
ในจังหวะที่ร่างกายของฉันสั่นระริกและกำลังจะแตะขอบสวรรค์ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นกะทันหัน เขาหยุดการกระทำทันที เอามือปิดปากฉันไว้ แล้วกดรับสาย
ปลายสายเป็นเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า “ที่รักคะ ฉันอยู่ที่นี่แล้วนะ”
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
Dangerous มาเฟียกุมรัก
การเริ่มต้นจากความเข้าใจผิด สุดท้ายแล้วจะจบด้วยความเข้าใจได้จริงไหม…
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
เจ้าพ่อมาเฟีย
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
พันธะร้ายนายสถาปัตย์
!! หมับ !!
“หึ...เดี๋ยวนี้หัดเที่ยวนิหว่า”
“ทำไม หรือพี่ไทม์ที่พี่ตาม ตามฉันมานี้ เปลี่ยนใจ คิดจะสนใจฉัน” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า ปลายฝันที่ถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์เขาครอบงำ เผยรอยยิ้มเย้ยยันให้กับคนตัวสูง แต่นั้นคำพูดของเธอกับทำให้เขาหงุดหงิดที่เธอนั้นท้าทายเขา
“สน ไม่สนมันจะมีประโยชน์อะไรในเมื่อ เธอเป็นเมียฉันแล้ว” น้ำเสียงรอดไรฟันเอ่ยกับคนตัวเล็ก แต่นั้นปลายฝันกับไม่คิดสนใจคำพูดร้ายการที่แดกดันเธอ ไหนๆ พี่ไทม์ก็ทักทายฉันแล้ว ทักทายสามีหน่อยเป็นไง ปลายฝันถือวิสวะ โอบแขนเข้าต้นคอคนตัวสูง
“ เดี๋ยวนี้พี่ไทม์เปลี่ยนใจ เห็นฉันเป็นเมียพี่ไทม์ แล้วเหรอคะ พูดอีกสิคะ พูดดังๆ ให้คนสวยของพี่ได้ยินไปเลยสิคะ” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า แต่กับแกล้งซุกใบหน้าสวยหวานหน้าเข้าหาแกล้งยั่วโมโห นั้นยิ่งพลานทำให้ไทม์หงุดหงิดที่ถูกเด็กดื้ออย่างปลายฝันลวนลามตน ยัยเด็กแสบ กล้าดียังไงยั่วโมโหเขา ยังๆ ไม่รู้ตัว
“ปลายฝัน...”
“ที่พี่ไทม์ เห็นฉันเป็นเมียพี่นี่ คืนนี้คุณคนสวย คนนั้นลีลาไม่เด็ดเท่าฉันละสิ ” ปลายฝันยิ้มเย้นยัยให้กับคนนิสัยไม่ดี เจอหน้าก็หาเรื่องเลย ไหนๆ ก็เข้ามาทักทายแล้ว เอาหน่อยละกัน
“ทำไมจะไม่เด็ดละ เด็กๆ ที่ฉันเลี้ยงดู ทั้งสวย และเด็ดกว่าเธอหลายร้อยเท่า ดูจากขนาดไซส์ ขนาดหน้าอก...”-













