บทที่ 11 บทไม่มีชื่อ

"ผมไม่ใช่กุมารนะพี่แต่ก็กินได้แหละ"มันบ่นเบาๆแต่ก็เอื้อมมือมาคว้าไปดูดน้ำปื๊ดๆแก้มมันป่องจนน่าหยิกชิบหายเลยเสียงดึงติ๊งๆติดๆกันทำให้ผมต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอ่า..มาแล้วครับคอลเลคชั่นสวนสัตว์ผมยิ้มกว้างโดยไม่ได้ตั้งใจและไม่ได้สังเกตุคนรอบข้างที่ชะงักกิจกรรมที่ทำอยู่เงียบกริบไปหมดรอบๆโต๊ะผม รูปน้องที่ยิ้มเห็นเหงือกแดงๆยื่นฝักถั่วให้กวางผู้หญิงที่อุ้มก็แม่น้องเขาแหละครับ อีกรูปก็นั่งเรือเป็ดเห็นฟันหลอข้างหน้าสองซี่โอยยใจผมสั่น ผมมัวแต่ดูรูปในโทรศัพท์จนกระทั่งไอ้ธันสะกิด

"หือ"

"มึงนี่แม้ง"

"อะไรวะ"ผมกลับมาทำหน้าดุเหมือนเดิมอีกครั้ง

"เปล่าๆตามสบายเถอะมึง"ไอ้ธันส่ายหน้าผมเลยวางโทรศัพท์เงยหน้าขึ้นมามองรอบๆโต๊ะ

"อ้าวเป็นเหี้ยอะไรกันครับไม่เคยเห็นคนหรือไง"ผมถามเท่านั้นแหละครับทุกคนก็ก้มหน้าก้มตาทำโน่นนี่ตามประสาไป อะไรของพวกมันวะไอ้วินกับไอ้ธันได้แต่อมยิ้มกระทั่งน้องมันสะกิดแหละ

"ว่าไง"

"ผมต้องไปเรียนแล้วครับ"

"เออเดี๋ยวไปส่ง"

"ไม่ต้องครับพี่ผมไปเองได้"ไอ้หมานองนอยของผมมันรีบส่ายหน้า

"กูบอกว่าจะไปส่ง"ผมเน้นทีละคำมันเลยรีบลุกสะกิดเพื่อนมันอีกสองคนให้รีบเดินพวกผมเลยก้าวตามหลังน้องมันไปช้าๆ

"เป็นไงมึง"ไอ้ธันถาม

"น่ารักหว่ะเดี๋ยวกลับไปแล้วกูให้ดู"ผมตอบสั้นๆไอ้วินมันคุยโทรสับห่าอะไรก็ไม่รู้ครับพวกผมเดินไปจนถึงห้องเรียนของมันนั่นแหละ

"เลิกแล้วกูมารับ"น้องมันทำเหยทันทีเสียงผมใครๆในห้องก็ได้ยินแหละครับ

"ที่จริงแล้วไม่ต้องก็ได้นะครับพี่"

"กูจะมา"

"ครับๆตามนั้น"น้องมันรีบหันร่างวิ่งไปนั่งที่เก้าอี้ปล่อยพวกผมยืนสักพักดูมันนั่งแล้วก้กลับ

"ไอ้สนถามว่าคืนนี้เอายังไง"

"ก็ไป"

"แหมมึงพอได้รูปแล้วยอมทุกอย่างเลยนะ"ไอ้วินแขวะ

"เออก็น่ารักนี่ว่าเดี๋ยวกูให้ดู"

"เป็นเอามากนะมึง"ไอ้ธันด่าผมก็ไม่สนใจหรอกครับเพราะมันเป็นเรื่องจริง

ม่อนพูดบ้าง

"เชี่ยกูตกใจหมดเลยเมื่อตอนเที่ยงอะ"ไอ้ไผ่หน้าเคร่ง

"เออกูด้วยใจกูนี่ไปอยู่ตาตุ่มเลยนึกว่าพี่มันมาเอาเรื่องซะแล้วที่รูปไปโชว์หราในเฟรมกับมึงอะ"ไอ้บู่พยักหน้าหงึกๆ

"ใครจะอยากวะวันนั้นพี่มี่มันถ่ายไม่บอกกูนี่เสียวชิบหายกลัวพี่มันลากไปฆ่าทิ้ง"ผมห่อไหล่

"แล้วนี่ยังไงวะพี่มันยอมถ่ายรูปกับมึงตามคำสั่งพี่มี่มันต้องมีอะไรซักอย่างแน่ๆ"ไอ้ไผ่เสนอความเห็น

"เออกูก็ว่าแบบนั้นมึงว่าไงไอ้บู่"

"ไม่รู้หว่ะแต่มันแปลกๆนะมึงไม่สังเกตุเหรอพวกพี่มันพยายามเกาะติดพวกเราแจเลยนะเว่ย"

"เออจริงๆพวกเราสามคนนั่งซุบซิบกันไประหว่างที่อาจาร์ยบรรยายอยู่หน้าชั้น

"แล้วเย็นนี้มารับอีกพวกเราโดดกันเหอะหว่ะ"ผมเสนอความคิดเห็น

"เอาไงเอากัน"พวกมันสองคนก็สนองพวกเราเรียกอีกสองวิชาครับถึงเลิกเรารอให้จบนี่แล้วก็จะชิ่งหายแวบกันไปไม่ไหวหรอกครับไอ้พี่เพลิงกับพวกพี่ธันพี่วินน่ากลัวชิบหายใครลองมาเป็นพวกผมแล้วจะเข้าใจ คืองี้พวกพี่มันชื่อเสีย(ง)โด่งดังมากเลยครับใครๆก็รู้กันหมด แล้วพอตั้งแต่วันที่มีเรื่องมีราวกันพี่มันก็ไม่ยอมปล่อยพวกผมเลย

"เฮ่อออออออโล่ง"พวกเรามานั่งสูดลมหายใจเข้าปอดกันลึกๆที่ร้าน 'ไอ'ติม' ร้านมันเขียนแบบนี้จริงๆนะครับ

"ยังไงดีพวกเรา"ไอ้ไผ่ถาม

"เอางี้เรามาประมวลเหตุการณ์กันเหอะหว่ะจะได้ตั้งรับพวกพี่มันได้ถูก"ไอ้บู่เสนอความคิด

"เออเข้าท่า"ผมเออออไปด้วย

"ข้อแรก มึงเลยไอ้ม่อนมึงไปถ่ายรูปพี่เขาที่กำลังขาโหด"ไอ้บู่จั่วหัวข้อ

"ข้อสอง พี่มันตามหาคลิปวึ่งมึงถ่ายเอาไว้"

"กูขาเห็นแค่ขาเหอะ"ผมไม่ยอมรับ

"เออนั่นแหละมันก็ถ่ายป่ะวะ"ไอ้ไผ่โบกหัวผมไปที

"เออแล้วไงอะกูลบแล้วพี่มันก็เอาโทสับไปเช็คแล้วป่ะวะ"ผมเถียง

"จริง"ไอ้บู่พยักหน้าแล้วก้มลงดูดนมปั่นจ๊วบๆ

"เห็นมะจริงๆแล้วมันไม่มีอะไรเลยนะเว้ย"ผมสรุป

"เดี๋ยวดิ ข้อสาม พี่มันตามมึงแจรู้จักบ้านมึงเบอร์โทรมึงด้วย"ไอ้บู่ยังไม่จบครับ

"ใช่ๆพี่มันตามสืบถึงขนาดนั้นมันต้องมีอะไรหว่ะ"ไอ้ไผ่เปลี่ยนข้าง

"กูก็ไม่รู้ง่ะ"ผมหน้าม่อยก้มลงควักไอติมสีชอกโกแลต(ก็ชอกโกแลตนั่นแหละครับ)เข้าปาก

"เห็นมะข้อสี่นะเว้ย พี่มันไปรับแถมตอนนี้ยังจะไปส่งอีก"

"ข้อห้าๆ คราวนี้พี่มันยอมร่วมเฟลมกับมึงแถมให้ความร่วมมือกับพี่มี่ดีมากด้วย"ไอ้ไผ่ร่วมออกความคิดเห็น

"หมดยังวะ"ผมหันไปมองหน้าพวกมันสลับกันไปมา

"หมดแล้ว"พวกมันพยักหน้า

"งั้นมาสรุปกัน"ผมลงความเห็น

"กูว่าพี่เพลิงแอบชอบพี่มี่แล้วใช้มึงเป็นสะพาน"ไอ้ไผ่เสนอ

"กูว่านะไม่น่าจะใช่หว่ะกูว่าน่าจะเป็นพี่ธันมากกว่ามึงเห็นมะคอยช่วยจับกล้องให้พี่มี่ด้วย"ไอ้บู่ไม่เห็นด้วย

"แล้วทำไมไอ้พี่เพลิงมันยอมทำตามที่พี่มี่สั่งล่ะ"ไอ้ไผ่ถาม

"ก็อาจจะยอมเพราะพี่ธันมันขอหรือเปล่าวะ"คราวนี้ตาผมมั่ง

"แล้วมันมาเกี่ยวอะไรกับมึง"คาวนี้ไอ้บู่แว้งมาที่ผมครับ

"เออใช่เกี่ยวไรกับมึง"ไอ้ไผ่ถามซ้ำ

"กูไม่รู้"ผมก็ตอบง่ายๆด้วยหน้าซื่อๆนี่แหละครับ

"เชี่ยม่อน/ไอ้ม่อนแม้ง"พวกมันร้องแล้วทิ้งหลังตัวเองไปอิงพนักเก้าอี้แรงๆ

"เห้อล้มเหลว"ไอ้บู่มุ่ยหน้า

"นั่นสิมันเกี่ยวอะไรกับไอ้ม่อนวะ"ไอ้ไผ่ยังไม่เลิกสงสัย

"กูว่านะอาจจะเป็นแบบที่ไอ้บู่บอกก็ได้คือไอ้พี่เพลิงมันชอบพี่มี่อะ"ผมก้มลงกระซวกไอติมต่อ

"อาจจะใช่ดูไอ้พี่เพลิงมันวอแวมึงกับพี่มี่จริงๆด้วย"ไอ้บู่สรุปความคิด

"งั้นพวกเราจะเอาไงวะ"ผมไปต่อไม่เป็นครับคือมันไม่เกี่ยวกับผมไงไอ้พี่เพลิงมันออกจะหล่อทำไมไม่ไปจีบพี่มี่เองตรงๆวะครับลากผมไปเอี่ยวด้วยทำไม

"ไม่รู้"สองเสียงประสานกัน