สินกำเด็กป่วนกวนหัวใจนายวิศวะ

สินกำเด็กป่วนกวนหัวใจนายวิศวะ

ปักหมุดสีเงิน · เสร็จสิ้น · 100.2k คำ

681
ยอดนิยม
1.3k
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

"เพราะความซวยระดับมหากาพย์ที่ดันไปเห็น 'สิ่งที่ไมควรเห็น' เข้า! ทำให้ 'แซลม่อน' เด็กศิลปกรรมหน้าหมาปั๊กต้องหนีหัวซุกหัวซุนจากเงื้อมมือของ 'พี่เพลิง' เฮดวิดวะสายโหดที่มีศักดิ์ศรีค้ำคอและอำนาจล้นมือ... 'ถ้าคลิปหลุดออกไป มึงตาย!' คำขู่สั้นๆ ที่เปลี่ยนชีวิตเด็กปีหนึ่งให้กลายเป็นเบี้ยล่างที่ต้องคอยรองรับอารมณ์มาเฟียวิดวะคนนี้ตลอด 24 ชั่วโมง ท่ามกลางบรรยากาศที่ทั้งลุ้นระทึกและกวนประสาทจนต่อมความดันพุ่ง... งานนี้ศักดิ์ศรีของรุ่นพี่จะร่วง หรือความดื้อของรุ่นน้องจะรอด?"

บท 1

ตอนที่ 1

"มึงจะปากมากอีกมั๊ย"​เสียงคำรามเบาๆปนกับเสียงตีนปะทะเนื้อดังตุ๊บตั๊บเล่นเอาผมต้องหลับตาปี๋

"เชี่ยน่ากลัวชิบหายกูจะตายมั๊ยวะ"ผมบ่นกับตัวเองภาวนาอย่าให้พวกมันสามตัวเห็นผมเลยครับ แนะสงสัยกันล่ะสิว่าผมเป็นใคร ผมนายปรามีหรือไอ้แซลม่อนของเพื่อนๆครับแล้วผมมานั่งหลับตาภาวนาอะไรน่ะหรือครับคือเรื่องมันเป็นแบบนี้

หนึ่งชั่วโมงก่อนหน้า

"คณะสินกำอยู่ทางนี้จ้าน้องๆซุ้มอยู่ตรงนี้มาแล้วก็มาเซ้นต์ชื่อรับป้ายด้วยนะคะ"เสียงดังโวกเวกโวยวายของรุ่นพี่ทั้งหนุ่มทั้งสาวเต็มลานไปหมดที่นี่เขาให้น้องใหม่อย่างพวกผมมาอยู่ตรงลานที่มีเต้นสีเขียวๆฟ้าๆปนกันไปยาวเป็นแถบแล้วก็มีพวกพี่ๆที่แต่งชุดนักศึกษาครบตั้งแต่หัวจรดเท้ามาถือโทรโข่งตะโกนเย๊วๆเรียกน้องเข้าไปเช็คชื่อตามคณะที่ตัวเองสอบได้ผมก้เหมือนกันครับ ผมอยู่คณะศิลปกรรมสาขาออกแบบนิเทศศิลป์ครับ เมเจอร์อนิเมชั่นเท่ป่ะล่า เอ๋านอกเรื่องกลับเข้าฝั่งแปปผมกำลังรอเพื่อนผมอีกสองคนที่นัดกันไว้พวกมันชื่อไอ้กอไผ่กับไอ้ปลาบู่ครับพวกเราเรียนสาขาเดียวกันก็อยู่ด้วยกันตั้งแต่สมัยอนุบาลหมีน้อยจนเข้ามหาลัยอยู่ห้องเดียวกันมาตลอดครับเรียกว่าโตมาด้วยกันบ้านของพวกมันอยู่ต้นซอยบ้านผมอยู่ท้ายซอยพูดปุ๊บก็มาปั๊บมันวิ่งตาตื่นเข้ามาหา

"แฮ่กๆๆๆขอโทษหว่ะไอ้ม่อนพวกกูตื่นสายแถมโดนลูกพี่กวักเรียกเพราะไม่ใส่หมวกกันน๊อคอีกต่างหากรอนานมั๊ยวะ"ไอ้ไผ่มันรีบบอกกลัวผมงอนครับ

"เพราะมึงแหละไอ้ไผ่เชี่ยกูบอกแล้วว่ามีด่านๆเสือกไม่เชื่อแล้วเป็นไงล่ะเสียทั้งทรัพย์เสียทั้งเวลา"ไอ้บู่หน้างอ

"มึงจะบ่นทำส้นตีนอะไรวะไอ้บู่ก็กูกลัวช้าแม้งกูบอกมึงเมื่อคืนแล้วว่าอย่าเล่นดึกๆไงล่ะpubgมึง"ไอ้ไผ่บ่นผมฟังพวกมันเถียงกันจนกระทั่งพวกพี่สาวทัก

"เอ้าน้องๆเรียนคณะนี้หรือเปล่ามาลงทะเบียนกันได้แล้วค่ะพวกผมเลยเข้าไปลงชื่อถูกผูกจุกมัดผมปะแป้งเอาจุกหลอกคล้องคอพร้อมกับป้ายชื่อตัวเอง

"เดี๋ยวสิบโมงไปเจอกันที่ใต้ตึกคณะนะคะ"พวกพี่ๆรุมสังคกรรมพวกผมแล้วก็ถีบหัวส่งออกมาเพื่อจะดูแลคนอื่นต่อไปพวกผมก็มายืนหน้าเด๋อด๋าอยู่ตรงหน้าตึกหมุนหมุนขวาไปมา

"เอาไงดีวะยังไม่ค่อยมีคนเลย"ไอ้ไผ่ถามผมกับไอ้บู่เลยตัดสินใจแยกกันผมจะไปเข้าห้องน้ำแล้วหาอะไรมานั่งกินรอเพื่อนๆที่ทะยอยกันมาไอ้บู่จะไปเอาของที่รถดันลืมไว้ใต้เบาะเดือดร้อนไอ้ไผ่ต้องไปส่งอีกจนได้

"มึงนี่มันขี้ลืมนะไอ้บู่วันหลังแดกปลาเยอะๆไอ้ห่า"ไอ้ไผ่มันปากดีไปงั้นแหละครับแล้วมันก็ต้องเดินไปเป็นเพื่อนไอ้บู่อยู่ดีผมเดินไปเข้าห้องน้ำด้านหลังตึกคณะพอจะเดินกลับผมก็ได้ยินเสียงนั่นแหละฮะอ้อลืมบอกไปครับก่อนพวกผมจะมาเรียนที่นี่ก็เข้ามาตามเพจบลาๆของมอพอสมควรครับข่าวเด่นข่าวดังก็มีให้ลึ่มแถมยังมีเฟสของรุ่นพี่ที่จบมาจากโรงเรียนเดียวกันสปอยอีกด้วยคนที่ไม่สมควรไปแตะต้องข้องเกี่ยวเลยคือรุ่นพี่ปีสามครับมีอยู่สามคน หล่อ ดัง รวย ร้าย อยู่ในนั้นหมดหัวโจกก็คือไอ้พี่อัคคีหรือที่คนในมอเรียกๆกันว่าพี่เพลิงครับขานั้นหล่อโหดสัดอะตึกของผม(ยึดเป็นของตัวเองหน้าเฉย)อยู่ถัดจากตึกของคณะวิศวะโดยที่มีสวนหินกั้นกลางด้านหลังตึกวิศวะเป็นที่รู้กันครับว่าห้ามเข้าไปตรงนั้นมันเป็นพุ่มไม้แล้วก็มีที่โล่งๆด้านหลังพื้นปูด้วยหญ้าเอาจริงมันเป็นที่น่าหลบพักผ่อนมากเลยครับแต่ก็นั่นแหละฮะห้ามเข้ามันเป็นที่สิงสถิตของสามหนุ่มวายร้ายแห่งวิศวะครับเอาง่ายๆพี่สามคนนั้นเป็นเจ้าพ่อของมอนี้อย่าได้คิดไปแตะเชียวครับพี่แกโหดชนิดที่ว่าดังกระฉ่อนข้ามไปถึงมออื่นสาวๆนี่เพียบครับเก้งกวางชะนีเจอทีนี่หวีดเหมือนเปรตขอส่วนบุญ ชะอุ่ยคิดว่าผมพูดแรงไปเหรอครับ ไม่นะเนี่ยเรื่องจริงเลยและตอนนี้ก็ถึงคราวซวยของผม พูดแล้วน้ำตาจะไหลผมพาตัวเองเข้ามาเจอเรื่องร้ายๆเพราะความอยากเสือกครับ กลับมาครับกลับมาผมนั่งหลับตาปี๋อยู่หลังพุ่มไม้เพราะไอ้พี่สามคนมีพี่เพลิงเป็นคนเอาตีนกระทืบคนอยู่ระยะห่างจากผมถึงตัวพวกพี่เขาไม่กี่สิบเมตรมองเห็นชัดกระทั่งเส้นขนเอ้ยเส้นผมสีน้ำตาลเข้มนั่นด้านหลังมีพี่วินหรือพี่มาวินยืนคุมเชิงอยู่กับพี่ธันหรือพี่ธันวาขวัญใจสาวๆแหมนะทำตัวเป็นแบ็คดรอปให้พี่เพลิงมันตลอดเวลาเลยครับ เสียงเท้ากระหน่ำลงบนตัวบุคคลโชคร้ายแห่งปีทำให้ผมอดสยองไม่ได้ฝืนลืมตาขึ้นมาข้างหนึ่งเพื่อดูความเป็นไป

ไหนๆก็ไหนๆละผมตัดสินใจคว้าเอาโทรศัพท์มือถือตัวเองขึ้นมาถ่ายคลิปตามนิสัยความอยากรู้อยากเห็นเป็นเจ้าหนูจำไมซะหน่อยก็แล้วกันเดี๋ยวนะกล้องโทรศัพท์ผมรุ่นกล้องชัดเด๊ะนะครับแต่ทำไมถึงดูมืดๆ

"หือ? เหี้ย"ผมตกใจจนหงายหลังก้นกระแทกพื้น

"ทำไร"

"ป่ะ ป่าวจ้า"ผมส่ายหน้าดิก

"หึ"

"แล้วที่ถือคืออะไร"

"ไหนอะไรไม่มีอะ"ผมรีบเอาโทรศัพท์ที่รบเร้าแม่กว่าจะได้มาแอบใส่กระเป๋ากางเกงเอาไว้

"ยังจะหน้ามึนเอาออกเดี๋ยวนี้"ไอ้พี่เพลิงมันเพลิงสมชื่อครับตานี่ลุกเป็นไฟตัวมันสูงชะลูดยืนกางขายกมือกอดอกเสื้อชอปของมันกระดุมก็ไม่ติดโชว์เสื้อยืดสีดำข้างในอยู่ได้ไอ้เด็กผิดระเบียบเอ้ยข้างหลังยังมีพี่วินกับพี่ธันยืนกอดอกแต่งตัวเหมือนกันเด๊ะ เดี๋ยวๆๆมีฟ้องจานอะผมนึกในใจ

"ยังอีกเอามาโทรสับมึงอะ"พี่เพลิงมันทำเสียงเข้มไม่ให้ตายก็ไม่ให้ของๆผมกว่าจะได้มาต้องแลกด้วยหยาดเหงื่อล้างถ้วยล้างจานเก็บกวาดบ้านเกือบตายยังไงก็....

"อ๊ะ!!พี่ของผมนะ"มันแย่งคามือเลยครับฮือออใครก็ได้ไปบอกคณะบดีให้ผมที

"หึมึงถ่ายอะไร"พี่เพลิงยิ้มมุมปากแล้วถามเรื่องสิที่ผมจะบอก

"ไม่มี๊...ผมไม่ได้ถ่าย"(เสียงสูงไปไหนวะกู)

"อย่ามาตอแหลกูเห็นมึงหยิบออกมาถ่ายอยู่แล้วนี่อยู่คณะไหนแม่งหน้าเหมือนหมาปั๊กเลยมึงอะ"พี่มันด่าผมเป็นหมาครับงานนี้ม่อนไม่ยอมเพราะม่อนไม่ใช่หมา

"อะไรเล่าก็บอกไม่ได้ถ่ายไงเอาโทรสับผมคืนมานะ"ผมเผลอตัวลุกขึ้นจะคว้าโทรสับที่มันชูขึ้นสูงเชี่ยเอ้ยนี่ขนาดผมสูงแล้วตั้ง175cmแต่ทำไมยังดูเตี้ยกว่าวะไม่เข้าใจ

"ไอ้เตี้ยเอ้ยพี่มันบ่นแล้วเอื้อมมือมาหยิบป้ายที่ห้อยคอของผมไปอ่าน

"แซลม่อนโหของโปรดกูเลยหว่ะ"พี่เพลิงมันว่าพี่วินกับพี่ธันก็หัวเราะผมหน้างอหัวเราะทำป้าเหรอครับชื่อคนนะไม่ใช่ชื่อคณะตลกจะได้ขำอะ

"พี่เอาคืนมาเถอะครับเดี๋ยวผมต้องไปรวมคณะแล้วอะ"ผมกัดฟันบอก

"คณะไหน"

"ศิลปกรรมครับ"ผมใจเย็นที่สุดของที่สุดแล้วนะไม่ติดที่เกรงใจพี่มันทรุดแน่ผมจะซัดให้หน้าหงายเลยคอยดูนี่ถ้าลูกรักผมมีรอยแม้แต่นิดเดียวละก็ พ่อจะปกป้องลูกเองนะลูกรัก โอ๊ยไอ้บ้าก็ยังเพ้อเน๊าะกลับมาๆดึงสติแปป

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

เกลียดรัก

เกลียดรัก

462.2k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
คนบางคนมักจะให้ความสำคัญต่อคนที่ตัวเองเกลียด
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

456k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

368.9k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ไง...หลบหน้าผัวมาหลายวัน" คนตัวโตกดเสียงมาอย่างไม่น่าฟัง ยิ่งเธอขัดขืนเขายิ่งเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือ

"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน

"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"

"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด

"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน

"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก

"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น

"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

240.7k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง

พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง

318k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
“แอบฟังแล้วคิดว่าฉันจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ งั้นเหรอ”

“ฉันไม่ได้แอบ”

“แต่เธอได้ยิน”

“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”

“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง

“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”

“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม

“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย

“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”

“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

849.6k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

312.7k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

527k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

436.3k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย

ขย่มรักมาเฟีย

469.7k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
"ถ้าคุณจำรสชาติที่ผมมอบให้ไม่ได้....ผมก็จะทบทวนความทรงจำให้กับคุณเอง...ว่าเราเคยทำอะไรกันมาบ้าง..."

"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."

"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."

"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"

"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"

"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"

"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น

ลิขิตรักนายสุดหื่น

442.4k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
เมื่อเธอโดนนอกใจจากคนที่รัก จึงหนีไปเริ่มต้อนชีวิตใหม่ที่ดูไบ และเธอก็ได้เจอกับหนุ่มอาหรับสุดแซ่บ ที่มายั่วยวนหลอกล่อให้เธอมีเซ็กส์ที่เร่าร้อนกับเขา และเขายังต้องการให้เธอท้องลูกของเขาอีก....

เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”