บทที่ 13 บทไม่มีชื่อ

ผมเริ่มหายใจหอบหืดหาดด้วยความกลัวเพราะยิ่งเข้าใกล้คอนโดของพี่มันมากเท่าไหร่อายุผมกับเพื่อนก็ยิ่งสั้นมากขึ้นเท่านั้นผมได้แต่นึกถึงพระคุณพ่อแม่ที่เลี้ยงดูมาจนเติบใหญ่อยู่ๆก้อนสะอื้นก็ดันขึ้นมาถึงคอหอยน้ำตามาจากไหนไม่รู้ผมถึงกับกลั้นสะอื้นเอ๊ามิวสิคมา ไม่ใช่ละๆตั้งสติแปป

"มึงจะทำจมูกบานทำไมวะไอ้ปั๊ก"เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ