บทที่ 31 บทไม่มีชื่อ

โว๊ยนี่มันอะไรกันครับพวกผมเหมือนถูกกักตัว อะไรน่ะเหรอเนี่ยๆผมกับไอ้ไผ่ต้องกลับมานั่งหน้าเอ๋ออยู่ที่คอนโดพี่มันอีกแล้วครับไอ้บู่มันตามมาทีหลังกับพี่ธันพี่เค้ารอมันฟื้นแต่พรุ่งนี้พวกผมต้องมีเรียนตั้งแต่แปดโมงไงพี่มันเลยพาตัวกลับมาก่อน

"เฮ้อกูคิดถึงแม่"ผมถอนหายใจเฮือกมองหน้าไอ้ไผ่ที่ทำหน้าไม่สบายใจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ