บทที่ 41 บทไม่มีชื่อ

"ออกมาข้างนอกหน่อย"ไอ้วินมันบอกเสียงเบาผมพยักหน้าไอ้วินเดินออกจากห้องไปเงียบๆผมจูนสมองให้เข้าที่เข้าทางแล้วขยับตัวเองลุกขึ้นแต่คนในอ้อมแขนที่ซุกตัวแนบชิดอยู่ข้างๆทำให้ผมต้องชะงักเปิดผ้าห่มออกมาช้าๆมองใบหน้าเล็กที่หลับสนิทเอาใบหน้าซุกกับต้นแขนของผมมือไม่รักดีเอื้อมไปลูบแก้มนุ่มนั่นช้าๆ

"อืออ ไอ้ม่อน...