บทที่ 5 บทไม่มีชื่อ

"เป็นไรวะมึงดูหงุดหงิดชิบหาย"​ไอ้ธันยื่นแก้วเหล้ามาให้พวกเราอยู่ในผับเสียงบีทหนักๆที่กระแทกจนหัวใจเต้นตามจังหวะกับแสงไฟวูบวาบไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกรู้สาผมทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ข้างๆตัวมัน

"เปล่า"ผมตอบสั้นๆมันยักไหล่แล้วก็หันไปนัวเนียเด็กมันโดยทิ้งผมให้บ้าบอไปตามเรื่องผมยกแก้มขึ้นดื่มรวดเดียวไอ้วินเดินเกี่ยวเอวสาวหุ่นบึ้มเดินเข้ามานั่งใกล้ๆ

"เป็นเหี้ยไรมึง"มันถามแม่งจะให้กูเป็นอะไรวะไอ้พวกนี้

"ไม่เป็น"ผมตอบเสียงห้วน

"ไม่เป็นมากเลยนะมึงอะ"มันว่าแล้วก็หันไปเอาหน้าซุกอกขาวอวบผมวางแก้วลงดังกึกึจนเพื่อนสองคนมันหยุดทำอะไรๆแล้วเงยหน้าขึ้นมอง

"ไปเต้นก่อนไปเดี๋ยวตามไปคุยธุระกับเพื่อนแปป"ไอ้ธงมันบอกน้องที่นั่งระทวยอยู่ตรงเก้าอี้ไอ้วินเองก็ไม่ต่างผลักน้องมันออกจากอกตัวเองน้องมันเงยหน้าจากตุ่มสีคล้ำมองแบบขัดใจแต่ก็ไม่ว่าอะไรลุกออกไป

"ว่ามา"ไอ้วินขยับตัวนั่งดีๆยกแก้วเหล้าเข้ามาอีกครั้งไอ้ธันเอาสองแขนพาดเก้าอี้แล้วมองหน้าผม

"อะไร"คราวนี้ผมมองตาพวกมัน

"มึงรู้ตัวเองไอ้เพลิง"ไอ้ธันบอก

"เออๆกูหงุดหงิด"

"เรื่อง?"ไอ้วินวางแก้วลงเพราะปรกติแล้วผมเป็นคนเฉยๆติดจะเย็นชาซะด้วยซ้ำมองเรื่องตรงหน้าด้วยความนิ่งอย่างเดียวถ้าไม่ใช่เรื่องอะไรตรงๆเกี่ยวกับผมๆก็ไม่แยแส

"ไอ้นองนอยไม่รับโทรสับ"ผมบอกสั้นๆ

"เชี่ยยยยยยย"สองเสียงประสานกันพร้อมเลย

"มึงมันบ้าแล้วไอ้เพลิง"ไอ้วินส่ายหน้า

"มึงติดใจอะไรน้องมันนักหนาวะถ้าเป็นผู้หญิงกูนี่คิดว่ามึงตกหลุมรักแล้วนะเนี่ย"ไอ้ธันยังปากหมาตามเคย

"ตกลงพ่องดิ"ผมตาขวาง

"เอ๊าจริงง่ะมีอย่างที่ไหนแค่ไอ้หมาปั๊กมันไม่รับโทรสับมึงยังออกอาการขนาดนี้"ไอ้ธันหัวเราะ

"เออกูเห็นด้วย"ไอ้วินพยักหน้า

"กูแค่โมโหแม่งมันอวดเก่ง"ผมทำหน้าเหม็นเบื่อพวกมัน

"หึหึระวังนะมึงแหย่ไปแหย่มาตกหลุมรักหมาเข้าล่ะ"ไอ้วินแซวผมถีบขามันไปแรงๆทีนึง

"เหอะถ้ากูเอามันเอาสาวๆแถวนี้ไม่ดีกว่าเหรอไง"

"เออปากดีไปเถอะมึงแล้วนี่น้องมันรับโทรสับมึงยัง"ไอ้ธันว่าให้

"ไม่รู้กูอารมณ์เสียเลยเอาทิ้งไปบนห้อง"

"ถึงว่าวันนี้พวกไอ้สนโคตรซวยอะมาแข่งกับมึงตอนอารมณ์เสีย"ไอ้ธันส่ายหัวไปมา

"เอาจริงนะเว้ยน้องมันก็น่ารักนะตาโตๆปากแดงๆหน้าขาวๆ"ไอ้วินยกแก้วดื่มแล้วพูด

"ตรงไหนวะ"ไอ้ธันมันหันมาถามเพื่อนมันผมทำหน้านิ่งยกแก้วดื่มไม่ออกความเห็นทั้งที่ในใจผมก็คิดเหมือนมัน

"เอ้ามึงดูๆ"มันเอาโทรศัพท์ขึ้นมาโชว์ผมเหลือบตาไปมองนี่มันไปแอบถ่ายน้องเอาไว้ตอนไหนวะเนี่ย

"เออจริงหว่ะเหมือนทอมชิบหายนี่ถ้าไม่รู้ว่ามันเป็นนายนะกูก็นึกว่านางสาวละ"ไอ้ธันพยักหน้าหงึกๆผมยังนิ่งฟังมันวิจารณ์ไอ้หมาปั๊กของผมอย่างเมามัน

"มึงดูดิแม้งผูกจุกยิ่งน่ารักกูว่านะพวกไอ้กันต์เล่นมันแน่ยิ่งน่ารักน่ามันเขี้ยวขนาดนี้"ไอ้วินยังสนุกปากผมวางแก้วเหล้าลงแล้วคว้าเอาโทรศัพท์มาดู

"ไปถ่ายมันตอนไหนวะ"ผมมองภาพตรงหน้าจอตัวเล็กๆขาวๆนั่งหน้ามุ่ยสองแก้มถูกแป้งสีขีดเป็นรูปหนวดแมวสามเส้นจมูกโดนแต้มเป็นสามเหลี่ยมผมถูกผูกจุกเป็นน้ำพุโชว์หน้าผากเหม่งใสเชี่ยน่ารักชิบหาย ผมนึกในใจ

"จะเอามะกูจะส่งให้"ไอ้วินถามเสียงซื่อ

"เอามาทำไม"ผมทำหน้าเฉยวางโทรศัพท์ไอ้วินลง

"เออมึงไม่อยากได้แต่กูอยากให้"มันพูดจบก็เอาโทรศัพท์มาส่งเข้าไลน์ให้ผมเหลือบตามองโทรศัพท์มันแล้วก็เงียบเหมือนเดิมไอ้วินกับไอ้ธันหันไปชนแก้วกันสองคนผมตวัดสายตาไปฟาดฟันมัน

"หึหึไอ้เพลิงเอ้ยอย่าปากแข็งมากนะมึงเดี๋ยวคนอื่นคาบไปแดกยิ่งน่ารักๆอยู่ด้วย"คราวนี้ผมหน้าบึ้งจริงๆแล้วครับไอ้ปั๊กนั่นมันของผมจะให้คนอื่นเอาไปฝันไปเหอะมองมองหน้าไอ้ธันนิ่งมันยักคิ้วให้ผมทีนึง

"ของๆกูทำไมจะต้องให้คนอื่น"ผมตอบเสียงเรียบ

"เชี่ยยยยยยยยยยยเพื่อนกู"ไอ้วินแหกปากลั่นนี่เท่ากับผมสารภาพแล้วสิว่าสนใจน้องมัน

"อะไรยังไงไหนเล่ามาดิ๊"ไอ้เผือกธันขยับตัวเองมานั่งตรงๆวางแก้วเหล้าลงเหมือนไอ้วินสองคนจ้องหน้าผมคาดคั้น

"อยากรู้เหี้ยไร"

"พวกกูไม่ได้อยากรู้เรื่องเหี้ยอยากรู้เรื่องมึง"ไอ้วินเถียงผมหัวเราะหึหึ

"ก็มันน่ารักเหมือนไอ้นองนอย"

"แค่เนี่ย"ไอ้ธันทำเสียงผิดหวัง

"จะเอาแค่ไหนกูไม่ใช่เกย์นะไอ้สัด"ผมด่ามัน

"เกี่ยวตรงไหนวะความรักมันจำกัดเรื่องเพศด้วยหรือไงเป็นกูนะถ้ากูคลิกใครกูก็คว้าเลยเรื่องแบบนี้เดี๋ยวนี้มันเสรีแล้วโว๊ย"ไอ้วินเถียง

"อย่ามาประสาทพวกมึงดูมันให้กูด้วย"ผมด่าแล้วก็สั่งพวกมันก็หัวเราะแล้วทำท่าไม่สนใจอะไรอีกสาวๆที่เดินหายไปกลับมาแล้วครับคราวนี้เอาเพื่อนมาด้วยสวยหยุดเลยอกเอวน่าเอามาฟัดโคตรๆอะน้องมันมานั่งข้างผมท่าทางเขินๆผมหันไปมองแล้วยิ้มให้

"พี่เพลิงนกค่ะ"น้องมันแนะนำตัวเองเออหว่ะเสียงก็ใสตอนครางนี้คงได้อารมณ์ชะมัดผมนึกในใจมือยาวคว้าเอาเอวน้องดึงมาชิดข้างตัวแค่มองตาก็รู้แล้วครับ

"เดี๋ยวกูมา"ผมบอกมันสองตัวพยุกน้องมันลุกขึ้นเดินไปที่ห้องน้ำพอเข้าไปข้างในได้ผมก็ลากเข้าไปในห้องในสุดเสียงครางปนกับเสียงหยาบโลนดังขึ้นภายในไม่กี่นาทีพอเรียบร้อยผมก็ขยับกางเกงให้ดีๆปล่อยให้น้องมันเดินแข้งขาอ่อนออกไปก่อน

"เสียงดังชิบหายกูนึกว่าน้องมันจะเอวหักไปแล้วนะนั่น"ไอ้ธันออกมาจากห้องถัดไปผมหัวเราะเบาๆแล้วเดินไปล้างมือเสยผมให้เข้าที่มันเองก้ไม่ต่างกันหรอกครับ

"ไอ้วินล่ะ"

"ข้างบันไดมันบอกว่ารำคานเราสองคนเสือกเอาห้องที่มันจองเอาไว้แล้ว"คราวนี้ผมหัวเราะจริงๆไม่ใช่ว่าพวกเราไม่มีปัญญาเอาไปโรงแรมนะครับแต่แค่อยากสนองตันหาแบบง่ายๆอย่างวันไนท์สแตนท์เท่านั้น จบก็ทางใครทางมัน ไอ้วินมันเดินหน้าตาอิ่มเอบมาเข้าห้องน้ำพวกเราคว้าบุหรี่มาดูดคนละตัว

"แล้วมึงจะเอาไงกับน้องวะ"ไอ้ธันหันมาถามผมปล่อยควันออกจากจมูกจากปากให้มันลอยขึ้นไปในอากาศช้าๆ

"เอาไง?"