บทที่ 52 บทไม่มีชื่อ

"ไม่ อะ..เอ่อออก็ได้ๆ"มันทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ผมกระชากแขนมันเดินพาไปขึ้นลิฟท์เราไมไ่ด้พูดกันผมมองแต่ตัวเลขที่วิ่งขึ้นไปชั้นที่ผมอยู่ส่วนมันก็เบียดติดมุมลิฟท์อยู่พอได้ยินเสียงติ๊งมันก็ทำท่าสะดุ้งผมคว้าแขนมันลากเข้าไปที่ห้องอีกรอบ

"พี่เพลิงครับผมขอโทษแต่ว่าผมอยากกลับห้องแล้วอ่า"มันพยายามใช้น้ำเสียงอ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ