บทที่ 6 บทไม่มีชื่อ

"เอาไง?"

"ก็มึงจะเอาตัวมาเลยประกาศให้รู้ว่าของมึงหรือจะหมาหยอกไก่ไปเรื่อยๆ"ไอ้ธันขยายความ

"แบบนี้แหละดีแล้วสั่งเด็กเราไว้ด้วยให้ดูๆมันหน่อย"ผมบอกง่ายๆพวกมันก้พยักหน้า

"กลับเหอะกูง่วงแล้ว"ไอ้วินบอกพวกเราเลยดับบุหรี่แล้วเดินออกไปเคลียร์ค่าใช้จ่ายแล้วกลับบ้านใครบ้านมันผมอาบน้ำแล้วล้มตัวลงนอนทั้งแบบนั้นไม่ได้เอาผ้าคลุมเตียงออกอะไรแข็งๆดันหลังผมจนต้องเอี้ยวตัวลุกขึ้นมองโทรศัพท์นี่เองผมพลิกตัวเองนอนหงายผมมันพวกชีเปลือยครับนอนไม่ชอบให้อะไรมารัดเนื้อตัวเสื้อคลุมสีดำเงาๆแยกออกจากกันตอนที่ผมขยับตัวเชคหน้าจอเห็นข้อความไอ้วินส่งรูปมาและมีหนึ่งสายไมไ่ด้รับจากไอ้นองนอยผมยกยิ้มน้อยๆเมื่อเห็นผมกดเข้าไปดูภาพที่ไอ้วินมันส่งให้แล้วอดยิ้มไม่ได้มันสิงมาสามภาพน่ารักทุกภาพเลยแฮะผมขยายภาพออกให้เห็นรอยยิ้มมันชัดๆมือหนาควานลงไปตรงกลางของตัวเองลูบช้าๆจนมันตื่นตัว สายตายังไม่ละจากภาพตรงหน้าท่อนแขนแข็งแรงกับมือหนากำรอบลำที่แข็งขึ้นสาวขึ้นลงช้าๆสายตาจ้องอยู่ที่ปากแดงๆของมันเสียงฉึบๆๆกับเสียงครางปนกันผมช่วยตัวเองด้วยการเอารูปมันขึ้นมาดูกระทั่งเกร็งตัวเองแน่นน้ำขาวขุ่นอุ่นๆพุ่งแรงจนเกือบจะโดนหน้าผมที่นอนหงายมองรูปมันอยู่กลิ่นคาวกระจายไปทั่งห้องแต่ไอ้ลูกรักผมยังไม่อ่อนแรงอีกผมทำจนเมื่อยมือโดยที่นึกถึงมันครวญครางอยู่ใต้ร่างอาการหน่วงกลับมาทุกครั้งที่นึกถึงปากแดงๆอ้าอมรอบแท่งร้อนของผม

"เชี่ยเอ้ย"ผมหอบฮักด้วยความเหนื่อยสามรอบครับผมทำกับมโนที่มีมันทำสารพัดท่ากับผม ผมขยับตัวเองลุกขึ้นไปทำความสะอาดเนื้อตัวแล้วกลับมาคว้าบุหรี่ไปที่ระเบียงเสื้อคลุดยังไม่เรียบร้อยเหมือนเดิมผมก็ไม่สนใจออกไปสูบบุหรี่ทั้งแบบนั้นไล่เรียงความนึกคิดของตัวเองได้สักพักก็ตัดสินใจว่าผมจะต้องทำยังไงผมก้าวเท้าเข้าห้องไปคว้าโทรศัพท์โดยที่ไม่สว่ามันจะกี่โมงกี่ยาม

"ไอะไรของมึง"ไอ้ธันหงุดหงิด

"กูตัดสินใจแล้ว"

"หือ?เดี๋ยวๆรอแปปกูชุมสาย"ไอ้ธันมันปล่อยให้ผมรอสายสักพักก็ได้ยินเสียงไอ้วินงัวเงียรับสาย

"เอาว่ามา"ไอ้ธันหายงัวเงียอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันทีไอ้วินที่ว่าง่วงๆยังหายง่วง

"กูช่วยตัวเอง"ผมครับ

".........."นี่ของมันสองคน

"ไอ้สัดเพลิงมึงโทรมาตอนตีสี่เพื่อจะบอกว่ามึงช่วยตัวเองไอ้สัด"ไอ้วินแหกปากลั่น

"กูเอาน้องมัน"

"ห๊ะ//หือ"สองเสียงอีกครั้ง

"นี่ๆมึง"ไอ้ธันพูดไม่ออก

"เออ"ผมยอมรับสั้นๆ

"ชิบหายแล้วเพื่อนกู"ไอ้วินหัวเราะ

"ไหนอาการเป็นไงวะ"ไอ้วินถามซ้ำ

"กูแค่ดูรูปที่มึงส่งมาให้แล้วพอมองปากกูก็..."ผมหยุดไปดื้อ

"ไอ้เหี้ยเพลิง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ"ไอ้ธันหัวเราะลั่นผ่านหู

"เดี๋ยวๆขอกูตั้งสติแปป"ไอ้วินเบรคพวกมันพยายามจะไม่ขำมีแต่ผมนี่แหละที่ไม่ขำไปกับพวกมัน

"มึงรู้สึกไงวะ"ไอ้ธันอยากรู้

"ดี"

"ไอ้เหี้ยอย่าสั้น"ไอ้วินด่า

"ก็เออแบบยังไงดีกูเสร็จไปสามรอบ"

"เวรแล้วนี่ถ้าได้น้องมันมามึงไม่เอามันจนคางเหลืองเหรอวะ"ไอ้วินด่า

"ก็ทำแล้วอยากทำอีก"ผมไม่เคยมีอะไรปิดพวกมันนี่ครับ

"แล้วจะเอาไง"ไอ้ธันถามเสียงเครียด

"ก็น้องมันเป็นของกูพรุ่งนี้พวกมึงไปลากมันมาเลยนะ"ผมสั่ง

"ไอ้ควายน้องมันไม่ใช่หมานะมึงที่จะเอามาง่ายๆเพื่อนมันพี่มันเต็มคณะ"ไอ้วินโวยวายผมยักไหล่แล้วเงียบพวกมันถอนใจเพราะรู้ว่าขัดผมไม่ได้

"เอางี้พรุ่งนี้ค่อยคิดคุยตอนนี้กูมึนชิบหาย"ไอ้ธันว่า

"ไม่เอากูนอนไม่หลับพวกมึงก็ห้ามหลับ"ผมไม่ยอม

"ไอ้เหี้ยเพลิงมึงนี่มัน โว๊ะจริงๆเล๊ยมึงมาบ้านกูมา"ไอ้วินโมโหแต่ก็นั่นแหละครับไม่มีใครขัดผมได้หรอกถ้าผมบอกผมลุกขึ้นแต่งตัวง่ายๆหยิบเสื้อยืดกางเกงยีนส์สีซีดขึ้นใส่แล้วคว้ากุญแจบิ๊กไบท์คันโปรดบิดออกไปไอ้วินทำหน้ายู่ยี่พอๆกับไอ้ธันที่งัวเงียแต่พวกมันไม่มีสิทธิหือครับเพราะผมบอก

"ดื่มๆยังไงก็ไม่ได้นอนละ"ไอ้วินบอกมันลุกขึ้นมาเปิดเกมส์วินนิ่งผมขยับแก้วเหล้าแกว่งไปมาตามองจอแต่สมองเลยไปถึงหน้าน้อง

"แล้วทำไงต่อ"ไอ้ธันถาม

"พรุ่งนี้มึงก็ไปที่คณะไม่งั้นก็ไปรับมันที่บ้านเลยว่าแต่พรุ่งนี้เรียนกี่โมงวะ"ไอ้วินสรุป

"สิบ"ไอ้ธันขยับจอยไปมาไม่หยุดพอๆกับไอ้วิน

"งั้นไปรับน้องที่บ้านใครมีตารางเรียนน้องมันมั่ง"ไอ้ธันถามผมขยับโ?รศัพท์โทรไปหาเด็กในสังกัด

//ครับพี่//

"หาตารางเรียนคณะสินกำ นิเทศปีหนึ่งให้กูหน่อยเดี๋ยวนี้"ผมสั่งสั้นๆ

//ครับลูกพี่ขอครึ่งชั่วโมงครับ//ผมวางหูแล้วนั่งดูพวกมันสองตัวเถียงกันเรื่องเกมส์ไม่นานก็มีรูปถ่ายส่งมาผมเปิดดูทันที

"น้องมันเรียนตอนเก้าโมง"

"เอองั้นก็ไปรับน้องมันตอนแปดโมงไปหาอะไรแดกแล้วกล่อมมัน"ไอ้วินเสนอ

"กล่อมอะไร"ผมสงสัยจริงๆนะครับ

"อย่าโง่มึงไปสร้างเรื่องให้น้องมันกลัวขนาดนั้นมันคงยอมไปกับมึงดีๆหรอก"ไอ้ธันเสริมผมพยักหน้าหงึกๆจริงๆนะครับตั้งแต่โตมาจนมีสาวๆในสังกัดผมรู้จักเรื่องพวกนี้ตั้งแต่ มอสามแล้วครับยังไม่เคยต้องรุกใครก่อนสักครั้งมาตอนนี้ผมเลยทำตัวไม่ค่อยถูกต้องให้พวกมันเป็นเทรนเนอร์

"แล้วทำไงวะ"ผมนิ่วหน้า

"เออน่ามาเล่นเกมส์มาพรุ่งนี้กูจัดการเอง"ไอ้ธันมองหน้าผมแล้วส่ายหน้า

"เชี่ยกูอยากจะให้กินเนสบุคมาบันทึกชิบหายไอ้เด็กม่อนนั่นมีอะไรดีวะเพื่อนกูถึงกับไปไม่เป็น"

"สัด"ผมเอาเท้าเขี่ยหลังไปจนผาไปข้างหน้า

"กล้าทำเดี๋ยวกูก็ปล่อยมึงลอยแพเลยแม่ง"ไอ้ธันบ่น

"จะว่าไปกูอยากรู้ที่มึงเป็นขนาดนี้มึงแค่อยากได้หรือว่ามึงสนใจน้องเขาจริงๆวะ"คราวนี้ไอ้วินวางจอยแล้วขยับมานั่งมองหน้าผมดีๆ

"ไม่รู้หว่ะ"

"อ้าว"ไอ้วินเกาหัว

"กูไม่รู้จริงๆคือรู้อีกทีมันก็อยู่ในนี้แล้วอะ"ผมเคาะขมับตัวเองเบาๆ

"กูว่ามึงตกหลุมรักมันแหง๋"ไอ้ธันย้ำ

"เออกูก็ว่างั้นดูมันสิไม่เคยทำแบบนี้เลยนะเว้ยตั้งแต่รู้จักมันมา"ไอ้วินพยักหน้าหงึกๆ

"อือๆกูเห็นด้วย"ไอ้ธันซ้ำ

"อาจจะของแปลกกูเลยไขว้เขว"ผมบอกเสียงนิ่ง

"พ่องดิไม่ใช่ละมึงไปทบทวนความรู้สึกดีๆมีเวลาอีกเยอะ แต่มึงอย่าพึ่งบุกน้องนะเว้ยรอให้แน่ใจก่อนอีกอย่างกูว่าน้องมันไม่ได้เป็นเกย์แน่ๆ"ไอ้วินคว้ามันอิงมากอดไว้บนตัก

"เออกูก็คิดแบบนั้น"ไอ้ธันเห็นด้วย

"กูก็ไม่ใช่เกย์ไอ้สัดกูพึ่งจะสนใจแบบนี้ครั้งแรก"ผมโบกหัวพวกมัน

"เห้อ เอาๆแยกย้ายกันไปอาบน้ำแต่งตัวเดี๋ยวไปรับน้องกัน"ไอ้ธันสรุปแล้วพวกเราแยกย้ายกันอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะไปรับไอ้หมาปั๊กของผมกันครับ