บทที่ 8 บทไม่มีชื่อ

"มาให้ชั้นถ่ายรูปก่อนดิพวกแกมาบ้านชั้นทั้งที"

"แลกกับอะไร"พี่เพลิงถามเสียงห้วนมือก็ไม่อมปล่อยจากไหล่ผมนะครับหนักนะเว้ย

"รูปนู๊ดไอ้ม่อน"ดูพี่มี่มันดิ

"กูจะเอามาทำอะไรวะไอ้มี่"พี่วินหัวเราะ

"เออ"พี่เพลิงครับที่ตอบส่วนพวกผมอะเหรอ

".............."

"สัดเพลิงเหี้ยนะมึง"พี่ธันมันด่าแต่พี่เพลิงยักไหล่ส่วนพี่มี่อะเหรอครับหรี่ตามองผมสลับกับพี่เพลิงไปมา

"มีอะไรที่ชั้นต้องรู้มั๊ย"

"ไม่เสือกดิ"พี่เพลิงมันรู้มั๊ยครับว่าพี่มี่มันเป็นผู้หญิง

"ชั้นได้กลิ่นความวาย"

"ไวน์อะไร"คราวนี้พี่ธันมันงงโธ่ไอ้พวกไม่ทันสมัย(ผมได้แต่ด่าในใจ)

"วายเว้ย ยาโอย ไง yaoi อะรู้จักมะ"

"ไม่รู้แต่กูรีบจะถ่ายก็รีบถ่าย"พี่เพลิงมันดี๊ดีย์นะครับให้ความร่ววมมือดีมากโดยไม่ถามผมซักคำพี่มันยืนแทบจะโอบผมอยู่ละให้พี่มี่ถ่ายมีหวังครับกระจายทั่วมหาลัยแน่ๆเพราะพี่มี่เป็นเจ้าของเพจ cuteboyแถมคนตามหลักแสน

"เอ่อ..."ผมกำลังจะประท้วง

"แกกอดน้องมันหน่อยดิ"พี่มี่สั่งผมหน้าเหว๋อแต่ไอ้พี่เพลิงมันทำหน้านิ่งโอบผมมาจากข้างหลังเต็มตัวเลยครับโอยยจิครายยยย

"เลิกทำจมูกบานดิม่อน"บางทีผมก็เกลียดพี่ผมนะครับ

"ไปเหอะสายแล้ว"พี่วินเคาะกระจกรถเบาๆพี่เพลิงมันถึงเลิกเป็นนายแบบโดยเอาผมมาเป็นคนประกอบฉากซักที

"เดี๋ยวๆทำไมพวกแกถึงมารับน้องชั้นวะ"พี่มี่ทำหน้าสงสัยแต่พี่ทั้งสามมันไม่ตอบครับลากผมขึ้นรถแล้วก็หายไปกับสายลมเหลือแต่ฝุ่นให้พี่มี่ดม

"หง่า"ผมนั่งอยู่เบาะหลังกับไอ้พี่เพลิงที่จ้องหน้าผมเหมือนมีไฝติดอยู่บนใบหน้ามีพี่ธันขับแล้วก็พี่วินนั่งข้างคนขับ

"อะไร"ผมสะดุ้งกับเสียงห้วนๆ

"คือมีอะไรให้ผมรับใช้ครับ"ผมถามแบบสุภาพไว้ก่อน

"ไม่มี"พี่เพลิงมันตอบห้วนๆตามเคยทำหน้านิ่งพี่วินกับพี่ธันมองผ่านกระจกมองหลังแล้วส่ายหน้าอะไรวะครับผมงง

"เอ๊า"ผมอ้าปากค้าง

"ต่อไปพวกพี่จะมารับมาส่งนะ"พี่ธันบอก

"ไม่เป็นไรครับผมกลับเองได้"ผมทำหน้าเหยเกพี่มันกำลังควบคุมตัวผมป่ะเนี่ย

"กูจะมารับ-ส่ง"

"ครับ..."ผมจะพูดอะไรได้อิ๊ก

"มึงก็เลิกขู่น้องดิวะไอ้เพลิงไอ้สัดนี่"พี่วินด่า เออดีด่าเยอะๆเลยครับ

"...."พี่เพลิงครับ

"คืองี้นะพวกพี่เห็นเราหน่วยก้านดีเลยจะให้มาอยู่กลุ่มเดียวกับพวกพี่"พี่วินพูดต่อ

"แต่เพื่อนผมอีกสองคนอะครับพวกผมต้องไปกลับด้วยกัน"

"ก็ให้มันมาด้วย"พี่ธันเสริม

"แต่ว่า"ผมเริ่มจะแย้งนี่ผมจะพาเพื่อนซวยไปด้วยมั๊ยวะ

"กูสั่ง"พี่เพลิงมึงจะพูดให้ยาวกว่านี้ได้มะวะเชี่ยนี่ผมด่ามันในใจ

"ครับ"ผมทำหน้าจ๋อยหมดกันคราวนี้จะแอบหนีไปเล่นเกมส์ยังไงวะเนี่ยพวกเราไม่ได้พูดอะไรกันเยอะครับพอมาถึงหน้าคณะก็เห็นไอ้สองคนนั่นยืนกระวนกระวายรออยู่แล้วพอมันเห็นผมลงจากรถโดยที่มีไอ้พี่เพลิงเปิดประตูรถให้เท่านั้นแหละครับพวกมันถึงกับถอยหลัง

"อะ..ไอ้ม่อน"ไอ้บู่หน้าซีด

"หวัดดีน้องๆ"พี่วินทัก

"ครับหวัดดีพี่"ไอ้ไผ่ผู้กล้าหาญทักตอบผมก็มัวแต่ยืนมองเลยไม่ได้หันไปดูว่าไอ้พี่เพลิงมันถือเป้ผมลงมาให้ด้วยพี่มันส่งกระเป๋าให้เพื่อนผม

"มึงชื่ออะไร"พี่เพลิงถามไอ้บู่ที่ยืนขาสั่น

"ปลาบู่ครับเรียกบู่เฉยๆก็ได้"

"เออฝากเพื่อนมึงด้วย"พี่เพลิงมันทำเสียงห้วนตามสไตล์แหละครับคราวนี้เพื่อนผมเหมือนเห็นผีหันมามองผมทั้งคู่ผมส่ายหน้าเป็นอันรู้กันว่าถามทีหลัง

"ตอนเที่ยงกูมารับ"

"แต่ผมมีเรียน"ผมแย้งไม่ไหวครับหายใจไม่ออก

"กูมีตารางมึง"ครับจบข่าวมันกลัวผมเอาเรื่องไปเปิดเผยขนาดนั้นเลยหรือไงเนี่ย

"ครับผม"ผมก้มหน้ารับ

"ไปเหอะน้องมันสายแล้วมึงเดี๋ยวจานแหลมด่าให้หรอก"พี่ธันไล่พี่มันเลยพยักหน้ามือหนาๆตบหัวผมปุๆสองทีแล้วก็ขึ้นรถไปจอดที่หน้าคณะมัน เพื่อนๆที่รออยู่ใต้ตึกถึงกับชะเง้อมองคอยาวเป็นคอห่าน

"เห้ยไอ้ม่อน ม่อน ม่อนนนนนนนนน"หลายเสียงประสานกัน

"พี่เพลิงไม่ใช่เหรอแกสนิทกับพวกพี่เพลิงเหรอ บลาๆๆๆๆ"จนผมขี้เกียจตอบ

"ไม่หรอกพี่มันสนิทกับพี่มี่พี่สาวเราอะ"ผมบอกปัด

"แต่ว่า"เพื่อนชื่อนาวครับชูโทรศัพท์ให้ดู

"รูปแกกับพี่เพลิงอะคนกดไลค์เป็นหมื่นแล้วนะ"นาวเปิดรูปในเพจเฟสบุคให้ดูภาพที่เห็นคือภาพไอ้พี่เพลิงเอาแขนพาดไหล่แล้วก้มลงมองผม

"เชี่ยยยยย"ผมแหกปากดังลั่นเลยครับ

"ดูเหมือนแฟนกันเลยอะ"ยังครับเสียงตุ๊กตาดังขึ้นมาอีกคนหลายๆคนเลยเปิดเพจขึนมาดูกันเต็มเลย

"แฟนอะไรล่ะเพื่อนพี่แสงสีมันได้เหอะ"ผมแย้งเหงื่อออกเต็มแผ่นหลังกลัวครับนี่ไอ้พี่เพลิงมันเห็นหรือยังวะครับถ้ามันเห็นผมไม่ตายคาตีนมันหรือไงเนี่ย

"ยังไงวะมึง"ไอ้บู่กับไอ้ไผ่สงสัยแต่ไม่ทันจะตอบเสียงเพื่อนกฌตะโกนโหวกเหวกว่าจานกำลังขึ้นพวกผมเลยโกยอ้าวขึ้นไปที่ห้องหอบแฮ่กกันไปครับพอเข้าไปในเซคได้ผมก็ต้องเอาหน้าแนบกับโต๊ะเหนื่อยครับเอาจริงเหมือนผมผ่านวันวุ่นวายจนจะหมดพลังงานทั้งๆที่ผ่านมาไม่ถึงสามชั่วโมงตั้งแต่แหกตาตื่น จานก็แนะนำตัวกับเนื้อหาที่จะเริ่มเรียนผมนึกขึ้นได้ก็ผงกหัวหยิบเอาแซนวิซมาให้พวกมันแล้วฟุบลงต่อ