บทที่ 36 36

“เหี้ยเอ๊ย! อย่าให้กูเจอนะมึง” เสียงเกรี้ยวกราดดังออกมาจากระเบียง เรียกสายตาของฉลามให้หันไปมองทันที 

และเป็นขนมที่ตกใจกับท่าทีเพื่อนสนิทของคนรัก 

“พี่หลาม สรุปใช่ใช่ไหมคะ” 

“อ่า ใช่ ใช่จริงๆ” ฉลามวางมือลงบนศีรษะทุยเล็ก อุตส่าห์กดดันให้มันยอมพูด ยอมชัดเจนไม่เล่นไปเรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัวว่ากำลังถลำลึก สุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ