บทนำ
บท 1
“…ขอเบอร์ได้ไหม” ลีโอขยับตัวประชิดร่างเล็กที่อยู่ในชุดเดรสสีดำตัดกับผิวขาวจัด ถือวิสาสะโอบเอวบางเมื่อเห็นคนตรงหน้าเริ่มเซเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์
ตัวเธอหอมจัด เหมือนรู้ว่าสเปคกูตัวต้องหอม!
มุมปากของเธอกระตุกรอยยิ้ม สบตากับเสือร้ายที่เพียงแค่อีกฝ่ายมีความต้องการในแบบเดียวกันก็พร้อมจะปลดปล่อยทุกอย่างในทันที
ที่ไหนก็ได้ ห้องน้ำก็ได้ ในรถก็ดี ขอแค่เป็นคนนี้ คนที่ลีโอเล็งมาตั้งสามชั่วโมง
“ถามชื่อก่อนไหม พอดีว่าไม่ได้อยากมีเซ็กซ์กับคนแปลกหน้า” พูดแบบนี้แปลว่าได้ใช่ไหมวะ?
แต่ทุกทีก็ได้นะ ทุกทีที่คนอย่างเขาล็อกเป้า มันไม่เคยมีคำว่าผิดพลาด จบที่เตียงทุกครั้ง น้ำแตกจนสมใจอยากก็ทางใครทางมัน
คนนี้สวยหน่อย แต่ก็คงเหมือนๆ กัน!
“ลีโอ เธอล่ะ”
“เดียร์ นาเดียร์”
“โสด?”
“แค่รู้สึกแบบเดียวกันก็พอ” อ้อ แบบนั้นก็ได้ ไม่ต้องพูดมาก ไม่ต้องทำความรู้จักอะไรกันมากนัก ให้ร่างกายของเรามันทำความรู้จัก ให้คุ้นเคยกันอย่างเดียวก็คงพอ
“ไปส่งได้ไหม อยากได้อะไรเดี๋ยวให้” เป้าหมายโดนล็อก!
มุมปากของเสือหนุ่มกระตุกรอยยิ้มก่อนจะพยักหน้าทันที
ชีวิตหนุ่มโสดก็แบบนี้ เพื่อนมีเมียไปแล้วหลายคน ส่วนคนที่โสดก็ยังหวงความโสดอยู่ ไม่อยากผูกมัด ไม่อยากรักใคร ต่อให้เพื่อนตัวดีมันจะยัดเยียดผู้หญิงมาให้ กูก็ไม่เอา!
คอนโด XXx
ระดับความอยากในวันนี้คือถึงขั้นเต็มที่ กี่วันแล้ววะที่ไม่ได้ปล่อยน้ำเพื่อระบายความอึดอัด คงตั้งแต่ตอนที่มีผู้หญิงทักไลน์มาแล้วบอกว่าอยากรู้จักไอ้หลามเพื่อนรักของเขา รู้จักเพื่อนัดเย็บอันนี้เข้าใจได้ แต่อยากรู้จักเพื่อแก้แค้นอันนี้ไม่ได้จริงๆ
ลีโอเหวี่ยงแขนอีกคนไปที่เตียงพร้อมกับปลดเข็มขัด ปกติไม่นิยมไปในที่ที่ผู้หญิงเป็นฝ่ายเลือก แต่คนนี้เป็นข้อยกเว้น แต่ก็จะรีบกินแล้วรีบกลับ ใส่ให้ยับแล้วทางใครทางมัน
“เธอ…ชอบแบบไหน” เสียงน่ารักร้องถามขณะที่เสือหนุ่มกำลังไซ้ซอกคอ ฝ่ามือบีบเคล้นที่หน้าอกใหญ่เกินขนาด มันส์มือจัด นุ่มพอดี เหมือนไม่เคยโดนใครบีบมา
“แล้วเธออยากได้แบบไหน?” สบตาถามเอาใจก่อนจะดันขาสวยให้แยกออกจากกัน
ชุดไม่จำเป็นต้องถอดทั้งหมด ถลก เสียบ กระแทก เท่านั้นก็พอ!
“ขอเบาๆ ก่อนนะ ดื่มเยอะ เดี๋ยวจุก”
“เรื่องนั้นน่าจะหลีกเลี่ยงไม่ได้”
“ใหญ่มากเลย?”
“อือ” เธอกล้าถาม กูก็กล้าตอบ เห็นว่าเธอก้มมอง ลีโอเลยลองยื่นถุงให้
“ใส่ดิแล้วลองจับ จะได้รู้ว่าใหญ่จริงไหม” ทันทีที่ตากลมตวัดมองเธอเกือบผลักกูออกอ่ะ แต่มือเธอโดนรวบก่อนที่เขาจะโน้มตัวขึ้นคร่อม
“ไม่น่าไหว กลัวฉีกอ่ะ”
“ไม่ขนาดนั้น” ทำเหมือนไม่เคยไปได้ มันก็ต้องมีเคยๆ กันบ้าง อย่างน้อยๆ ก็ต้องเคยผ่านสนาม ไม่เชื่อนะว่าจะยังซิง
ในเมื่อเสียเวลาไปมากเลยต้องดึงถุงยางกลับคืน ฉีกแล้วสวม ก่อนจะใช้นิ้วเกี่ยวกางเกงชั้นในสีดำตัดกับผิว แม้แต่ตรงนั้นยังขาวจัด เกี่ยวผ้าบางๆ ให้พ้นจากร่องก่อนจะจ่อ แทง เสียบจนมิดลำ
ปึก!
“กรี้ดดดด!”
เหี้ยไรวะ! ไม่ใช่แค่เธอที่สะดุ้ง แต่กูก็สะดุ้งเพราะโดนข่วน ซี้ด! เสียวปลายสัดๆ แน่นเกินไปไหมวะ เกินไปจริงๆ!
“โอ๊ย! เจ็บๆ”
“เธอ…” จะพูดอะไรวะกูพูดไม่ออก ปกติตอกแล้วก็กระแทกเลย แต่รอบนี้ผู้หญิงทำเหมือนเจ็บจะตาย แล้วกูอ่ะ เสียวฉิบหายแต่ซอยต่อไม่ได้นี่นะ?
“เอาออกๆ”
“เกินไป”
“พูดจารู้เรื่องไหม!” อ้าวเฮ้ย ตะคอกกูเฉย กูผิดอะไรวะ!
เสียบไปแล้ว ตอกจนสุดลำแต่ก็จะให้กูเอาออก ไม่ยอมให้กระแทกต่อ ฉิบหาย! ค้างฉิบหายเลยกู!
เลือด! เลือดติดกล้วยกูทั้งลำ แต่เธอรีบลุกแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำ ส่วนกูค้างสัดๆ มันเป็นวันอะไรของกูวะ โคตรซวยเลย!
ลีโอถือวิสาสะคว้าผ้าขนหนูมาพันรอบเอวสอบก่อนจะเดินไปที่ระเบียง เอาบุหรี่ขึ้นมาสูบระหว่างรอเงียบๆ
แน่นขนาดนั้น ถึงกับเลือดสาดนี่คือซิงเหรอวะ เธอจะมายอมเสียซิงง่ายไปหรือเปล่า เป็นเพราะกูหล่อหรือเธอเมา คำตอบมันคืออะไร!
หมดบุหรี่ไปสองมวน คนตัวขาวๆ จึงออกมาจากห้องน้ำ ลีโอพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะกลับเข้าไปด้านในตามเดิม
“ต่อไหม?”
“ไม่ๆ นายกลับเลยได้ไหม ฉันปวดหัว” แล้วคิดว่าเธอปวดคนเดียวไหมวะ กูก็ปวดเนี่ย ปวดหัวล่าง อยากกระแทก!
“ยังไม่ได้เอาเลยนะ”
“ขอโทษที่ทำให้เสียเวลานะ เดี๋ยวเรียกเด็กให้เอาไหม” พูดแบบนี้ตบหน้ากูเถอะ ตบกูให้สาแก่ใจเลยไหม กูเอากับใครต่อใครมาเยอะก็จริง แต่ไม่เคยโดนผู้หญิงผลักไส ยัดเยียดไปให้คนอื่นแบบนี้เว้ย!
“นายชอบแบบไหน ตัวเล็กอุ้มง่าย หรือเอาแบบอวบๆ เต็มไม่เต็มมือ”
“เอาแบบเธอ”
“แบบฉัน?”
“ตัวเล็ก แต่เต็มไม้เต็มมือ” ขอซิงๆ แบบเธอด้วย หาให้ได้ไหม ถ้าคิดว่าหาไม่ได้ก็ไม่ต้องไปหา เอาเธอเนี่ยแหละ
เปิดเธอไปแล้ว แต่น้ำยังไม่แตก ไล่กูกลับได้ ยอมให้เรียกว่าหมาเลย!
บทล่าสุด
#91 บทที่ 91 91
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#90 บทที่ 90 90
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#89 บทที่ 89 89
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#88 บทที่ 88 88
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#87 บทที่ 87 87
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#86 บทที่ 86 86
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#85 บทที่ 85 85
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#84 บทที่ 84 84
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#83 บทที่ 83 83
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#82 บทที่ 82 82
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พ่ายใจรัก
คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว
“ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา”
“คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง”
“แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ หรือไงครับ คุณตบผมได้ผมก็จูบคุณได้เหมือนกัน และรู้เอาไว้เถอะ ว่าคุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมจูบแล้วไม่ได้เกิดอารมณ์พิศวาสอะไรขึ้นมาเลยสักนิด” เทวินทร์ตอกกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนพอกัน แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่พูดออกไปไม่ได้เป็นความจริง
เจ้าของดวงหน้างดงามจ้องหน้าเขาอย่างขุ่นเคืองใจ น้ำตาพานหยุดไหลเอาดื้อๆ นึกอยากจะตะกุยหน้าขาวๆ นั่นให้เป็นรอยนัก
ผู้ชายอะไรปากเสียแถมยังหลงตัวเอง!
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง













