บทที่ 12 ดูการแสดงของเธอ

อัญชลีกำโทรศัพท์แน่น ฟังเสียงรอสายที่คุ้นเคย

เสียงนี้... เธอฟังมารอบที่สิบของวันเเล้ว

แม้ถิรจะไม่ได้พูดออกมาตรง ๆ แต่ทุกการกระทำของเขาก็คือการกดดันดี ๆ นี่เอง

เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ สุดท้ายก็เดินวนกลับมาที่หน้าห้องวีไอพี ยกมือขึ้นเคาะประตูเบา ๆ

เสียงหัวเราะในห้องเงียบลงชั่วขณะ ตุลย์เป็นคนเอ่ยขึ้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ