บทที่ 44 ไม่สนใจกันและกัน

วรินทร์เดินตรงเข้ามาหาอัญชลีแล้วจับมือเธอไว้แน่น "ในที่สุดก็กลับมาสักที พวกเขาไม่ได้ทำอะไรเธอใช่ไหม?"

เมื่อเห็นอัญชลีสวมแว่นกันแดด เธอก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายคงเพิ่งร้องไห้มา วรินทร์จึงบีบมือเพื่อนเบา ๆ เป็นการปลอบประโลม ด้วยความสงสารจับใจ

"ทางบริษัทยังประชุมเรื่องแผนประชาสัมพันธ์กันอยู่เลย ผู้จัดการ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ